2012 Ethan Deutsch SP/CY

Kai Narezo grał na tym blanco flamenco Ethana Deutscha z 2012 r. – z drewna świerkowego i cyprysowego z mechanicznymi kołkami – wkrótce po tym, jak instrument dotarł do GSI.

W powyższym filmie Kai Narezo gra na tej gitarze na niektórych swoich guajirasach.

Brzmienie flamenco w starym stylu

Jest zbudowana w tradycyjny sposób: niezwykle lekka, niczym andaluzyjskie flamenco z połowy XX wieku, a każda nuta wybrzmiewa z mocnym, szybkim trzaskiem – co bardzo pasuje do muzycznego doświadczenia Ethana. Brzmienie jest zaskakująco liryczne jak na flamenco, choć pod wpływem nacisku może szybko stać się agresywne. Tuż przed pojawieniem się tej gitary, gitarzysta flamenco Jason McGuire nagrał kilka filmów na YouTube o swojej gitarze Deutsch, które można obejrzeć tutaj .

Grywalność i obrabiane maszynowo kołki

Gryf ma smukły, gładki kontur, który sprawia, że jest niezwykle wygodny dla lewej ręki; jest również niezwykle czuły w dotyku, co czyni go bardzo wygodnym dla prawej ręki. Gracze obawiający się tradycyjnych drewnianych kołków z pewnością ucieszą się, gdy dowiedzą się, że Ethan wyposażył tę gitarę w kołki mechaniczne, dzięki czemu są one w rzeczywistości „obrobione maszynowo”, mimo że mają klasyczny wygląd i styl. Jeśli jesteś poważnym fanem flamenco i szukasz fantastycznej, tradycyjnej gitary koncertowej, możemy gorąco polecić ten model.

Zdjęcia tej gitary zrobione tuż po jej ukończeniu

Ethan Deutsch: twórca gitar flamenco i klasycznych w Seattle

Ethan Deutsch buduje gitary flamenco i klasyczne w Seattle w stanie Waszyngton i zajmuje się tym na pełen etat od 1997 roku. Urodzony w 1955 roku, zaczął grać na gitarze flamenco jako nastolatek w okolicach Bostonu – a droga stamtąd do warsztatu to jedna z najbardziej fascynujących historii wśród znanych nam twórców.

Morón de la Frontera i Diego del Gastor

W 1970 roku, mając piętnaście lat, wyjechał na rok do Hiszpanii i studiował u legendarnego cygańskiego gitarzysty Diego del Gastora w Morón de la Frontera, niedaleko Sewilli, chłonąc muzykę głównie poprzez słuchanie i oglądanie. Wrócił do domu w 1971 roku z gitarą flamenco Manuela Contrerasa , odkrył książkę Irvinga Sloane'a „Classic Guitar Construction” i zaczął budować gitary – ucząc się głównie samodzielnie.

Chemik, gitarzysta flamenco, producent mebli

Z powodu ograniczonego wsparcia dla początkującego lutnika, Ethan poszedł na studia: ukończył chemię w Antioch College, następnie uzyskał doktorat z chemii w Princeton i przez pięć lat pracował jako chemik badawczy. Przez cały czas zawodowo tańczył flamenco pod pseudonimem scenicznym „Mario Amaya” i sam nauczył się precyzyjnej obróbki drewna. W 1989 roku otworzył jednoosobowy warsztat meblowo-szafkowy w Chicago, w 1991 roku przeniósł go do Seattle, a w 1997 roku zatoczył koło i powrócił do produkcji gitar.

Tradycyjne gitary w stylu andaluzyjskim

Ethan buduje w oparciu o starą hiszpańską tradycję, głównie gitary flamenco blanca z cyprysu i świerku, a także gitary negra i kilka gitar klasycznych. Przez lata wyposażał wiele swoich gitar flamenco w mechaniczne kołki „obrabiane” od różnych producentów, które zachowują wygląd drewnianych kołków ciernych. Na jego gitarach grali m.in. Gerardo Núñez, Jason McGuire i Kai Narezo.