1903 Vicente Arias SP/CSAR

Ta wspaniała gitara autorstwa Vicente Ariasa (1833–1914) z 1903 roku, z płytą wierzchnią z litego świerku i tyłem z palisandru CSA, została wykonana w jego madryckim warsztacie przy Calle de las Huertas i jest opisana w książce Camino Verde o tym twórcy.

Vicente Arias z Madrytu z 1903 roku

Rzut oka na etykietę tej gitary pokazuje, dlaczego Arias był prawdopodobnie powszechnie znany w swoich czasach: dumnie prezentuje medale zdobyte w Brukseli, Madrycie i Barcelonie. Na jego instrumentach grało wielu jego najsłynniejszych współczesnych, w tym sam Francisco Tárrega. Gitara ta znajduje się na stronach 192–193 książki „Vicente Arias 1833–1914: The Forgotten Luthier” wydawnictwa Camino Verde.

Dźwięk: bogate alikwoty, czyste głosy

Chociaż systemy podstrunnic i wzmocnień, z którymi eksperymentował Arias, znacząco różniły się w zależności od gitary, jego reputacja związana z niezmiennie piękną jakością brzmienia jest prawdopodobnie powodem jego trwałego dziedzictwa. Ta gitara jest tego doskonałym przykładem – jest po prostu znakomita. Choć każda nuta jest bogata w alikwoty, zachowuje niemal niewiarygodny poziom separacji i klarowności między głosami. Dzięki ultralekkiej konstrukcji, dźwięk jest bezpośredni, z dużą modulacją tonalną i zakresem dynamiki.

Wymyślna rozeta aria

Pod względem estetycznym jest to przepiękny instrument z pięknymi materiałami, w tym efektownym zestawem palisandru CSA na płycie tylnej (co ciekawe, boki są z palisandru indyjskiego). Instrument prezentuje również jeden z jego bardziej wyszukanych i kolorowych wzorów rozetowych, z okrągłymi motywami kwiatowymi na środkowym pasie, otoczonymi wewnątrz i na zewnątrz paskami inkrustacji w kształcie orzeszków ziemnych i okrągłych – doskonały przykład jego wirtuozowskiej obróbki drewna.

Stan

Gitara jest w doskonałym, odrestaurowanym stanie. Jak prawie wszystkie znane nam gitary Arias, przeszła naprawy w celu ustabilizowania starych pęknięć, a oryginalne klucze zostały zastąpione zestawem Rodgersa. Do oryginału dodano drugą podstrunnicę, prawdopodobnie w celu obniżenia akcji strun. Instrument zachowuje pełną integralność brzmienia i grywalność, jest gotowy do każdego projektu koncertowego lub nagraniowego – to ekspresyjny i imponujący instrument jednego z najbardziej enigmatycznych budowniczych w „kanonie” wielkich, historycznych twórców.

Vicente Arias (1833–1914): Zapomniany lutnik

Vicente Arias to jeden z najbardziej intrygujących, a zarazem tajemniczych gigantów w historii lutnictwa. Niewiele wiadomo o jego życiu, a jego gitary są dziś rzadko spotykane. Mimo to wśród muzyków i kolekcjonerów niosą ze sobą aurę tajemniczości i renomę dorównującą niewielu lutnikom jego epoki. Aby zapoznać się z najnowszymi badaniami na jego temat, gorąco polecamy książkę Camino Verde „Vicente Arias 1833–1914: The Forgotten Luthier” .

Z Ciudad Real do Madrytu

Jego etykiety śledzą jego karierę. W latach 80. XIX wieku podpisywał się jako „Constructor de guitarras en Ciudad Real”; na początku XX wieku przebywał w Madrycie, najpierw przy Calle de las Huertas 29, a później przy Santa Isabel 20. Jego madryckie etykiety dumnie prezentują medale zdobyte na konkursach w Brukseli, Madrycie i Barcelonie – co świadczy o tym, że był prawdopodobnie znanym nazwiskiem w swoich czasach – a na jego gitarach grało kilku jego najsłynniejszych współczesnych, w tym Francisco Tárrega.

Rozety, eksperymenty i legendarny dźwięk

Arias nigdy nie zdecydował się na jeden konkretny projekt: jego plantille, usztywnienia i stopień zdobnictwa znacznie różniły się w zależności od gitary. Jego rozety i inkrustacje należą do najczęściej omawianych i podziwianych w dzisiejszym środowisku lutników ze względu na ich eleganckie, oryginalne wzornictwo i mistrzowskie wykonanie. Na gitarach Arias nadal grają czołowi wykonawcy, tacy jak Stefano Grondona, David Jacques, Raphaella Smits i Javier Riba.