1906 Vicente Arias SP/CSAR

Wspaniała i niezwykle dobrze zachowana gitara Vicente Ariasa z 1906 r., wykonana ze świerku i palisandru CSA, wykonana w jego warsztacie w Santa Isabel w Madrycie i niegdyś będąca częścią kolekcji Russella Clevelanda.

Vicente Arias z 1906 roku z etykietą medalową

Etykieta w Madrycie – „Sta. Isabel 20” – z dumą prezentuje medale, które Arias zdobył na zawodach w Brukseli, Madrycie i Barcelonie, co sugeruje, że był on powszechnie znany w swoich czasach, nawet jeśli dziś wiemy o nim tak niewiele.

Wykwintny dźwięk

Arias bardzo urozmaicał swoje plantille i ożebrowanie, jednak jego gitary słyną z niezmiennie pięknego brzmienia, a ta jest tego doskonałym przykładem – po prostu wyśmienita. Bogata w alikwoty, każda nuta zachowuje niemal niewiarygodną separację i klarowność między głosami, a ultralekka konstrukcja sprawia, że dźwięk jest natychmiastowy, z bogatą modulacją tonalną i zakresem dynamiki. Ekspresyjny i imponujący instrument od jednego z najbardziej enigmatycznych budowniczych wśród wielkich twórców historycznych.

Z kolekcji Russella Clevelanda

Gitara ta pochodzi z kolekcji Russella Clevelanda i jest opisana na stronach 22–23 książki The Classical Guitar – A Complete History .

Vicente Arias (1833–1914): Zapomniany lutnik

Vicente Arias to jeden z najbardziej intrygujących, a zarazem tajemniczych gigantów w historii lutnictwa. Niewiele wiadomo o jego życiu, a jego gitary są dziś rzadko spotykane. Mimo to wśród muzyków i kolekcjonerów niosą ze sobą aurę tajemniczości i renomę dorównującą niewielu lutnikom jego epoki. Aby zapoznać się z najnowszymi badaniami na jego temat, gorąco polecamy książkę Camino Verde „Vicente Arias 1833–1914: The Forgotten Luthier” .

Z Ciudad Real do Madrytu

Jego etykiety śledzą jego karierę. W latach 80. XIX wieku podpisywał się jako „Constructor de guitarras en Ciudad Real”; na początku XX wieku przebywał w Madrycie, najpierw przy Calle de las Huertas 29, a później przy Santa Isabel 20. Jego madryckie etykiety dumnie prezentują medale zdobyte na konkursach w Brukseli, Madrycie i Barcelonie – co świadczy o tym, że był prawdopodobnie znanym nazwiskiem w swoich czasach – a na jego gitarach grało kilku jego najsłynniejszych współczesnych, w tym Francisco Tárrega.

Rozety, eksperymenty i legendarny dźwięk

Arias nigdy nie zdecydował się na jeden konkretny projekt: jego plantille, usztywnienia i stopień zdobnictwa znacznie różniły się w zależności od gitary. Jego rozety i inkrustacje należą do najczęściej omawianych i podziwianych w dzisiejszym środowisku lutników ze względu na ich eleganckie, oryginalne wzornictwo i mistrzowskie wykonanie. Na gitarach Arias nadal grają czołowi wykonawcy, tacy jak Stefano Grondona, David Jacques, Raphaella Smits i Javier Riba.