1884 Vicente Arias SP/CSAR

Ta gitara o małym korpusie, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, została zbudowana w 1884 roku przez Vicentego Ariasa (1833–1914). Przywodzi na myśl jego wczesne lata spędzone w Ciudad Real, zanim przeprowadził się do Madrytu.

Aria Vicentego z 1884 roku z jego Ciudad Real

Na etykiecie widnieje napis „Vicente Arias – Constructor de guitarras en Ciudad Real”, prosta etykieta, której używał, zanim pojawiły się w Madrycie etykiety z medalionami z początku XX wieku. Chociaż obecnie niewiele wiemy o tej nieuchwytnej osobowości, gitary, które po sobie pozostawił, zachowały szczególną aurę tajemniczości i cieszą się najwyższą renomą wśród miłośników gitary na całym świecie.

Prostszy projekt Arias

Arias nieustannie eksperymentował z plantillami, usztywnieniami i zdobieniami, a ta gitara ukazuje bardziej stonowaną stronę jego twórczości. Zamiast jednej ze słynnych mozaikowych rozet, otwór rezonansowy obramowany jest prostymi koncentrycznymi pierścieniami, a korpus obramowany jest lekkimi, drewnianymi lamówkami. Płyta tylna to efektowny, mocno rzeźbiony kawałek palisandru CSA, a mostek ma prosty, elegancki prostokątny kształt. Jest to gitara o małym pudle rezonansowym, typowa dla tego okresu, wyposażona w klucze maszynowe.

Jeden z Wielkich Twórców Historii

Choć nie ma dwóch identycznych gitar Arias, jego reputacja związana z niezmiennie piękną jakością brzmienia jest prawdopodobnie przyczyną jego trwałego dziedzictwa. To rzadki, wczesny egzemplarz, dzieło jednego z najbardziej enigmatycznych budowniczych w „kanonie” wielkich, historycznych twórców ostatnich 150 lat.

Vicente Arias (1833–1914): Zapomniany lutnik

Vicente Arias to jeden z najbardziej intrygujących, a zarazem tajemniczych gigantów w historii lutnictwa. Niewiele wiadomo o jego życiu, a jego gitary są dziś rzadko spotykane. Mimo to wśród muzyków i kolekcjonerów niosą ze sobą aurę tajemniczości i renomę dorównującą niewielu lutnikom jego epoki. Aby zapoznać się z najnowszymi badaniami na jego temat, gorąco polecamy książkę Camino Verde „Vicente Arias 1833–1914: The Forgotten Luthier” .

Z Ciudad Real do Madrytu

Jego etykiety śledzą jego karierę. W latach 80. XIX wieku podpisywał się jako „Constructor de guitarras en Ciudad Real”; na początku XX wieku przebywał w Madrycie, najpierw przy Calle de las Huertas 29, a później przy Santa Isabel 20. Jego madryckie etykiety dumnie prezentują medale zdobyte na konkursach w Brukseli, Madrycie i Barcelonie – co świadczy o tym, że był prawdopodobnie znanym nazwiskiem w swoich czasach – a na jego gitarach grało kilku jego najsłynniejszych współczesnych, w tym Francisco Tárrega.

Rozety, eksperymenty i legendarny dźwięk

Arias nigdy nie zdecydował się na jeden konkretny projekt: jego plantille, usztywnienia i stopień zdobnictwa znacznie różniły się w zależności od gitary. Jego rozety i inkrustacje należą do najczęściej omawianych i podziwianych w dzisiejszym środowisku lutników ze względu na ich eleganckie, oryginalne wzornictwo i mistrzowskie wykonanie. Na gitarach Arias nadal grają czołowi wykonawcy, tacy jak Stefano Grondona, David Jacques, Raphaella Smits i Javier Riba.