1947 Enrique Sanfeliu Jr. SP/CSAR (ex Marcelo Kayath)

Gitara Enrique Sanfeliu z 1947 roku to klasyczna gitara ze świerku i palisandru CSA, którą zbudował jego syn, Enrique Sanfeliu Jr., a której właścicielem był brazylijski gitarzysta Marcelo Kayath.

Zbudował ją Enrique Sanfeliu Jr.

Etykieta, drukowana na turkusowo, nosi pod nazwiskiem Sanfeliu słowo „Junior” w kolorze czerwonym, jest podpisana i opatrzona datą 1947. Bogata intarsja, rzeźbiona główka i inne znaki rozpoznawcze barcelońskiego stylu rodziny są obecne w tym instrumencie.

Ex Marcelo Kayath

Właścicielem tej gitary był wielki brazylijski gitarzysta Marcelo Kayath, który używał jej przy nagraniach i pracy telewizyjnej na początku lat 80. XX wieku – w nagraniu wideo powyżej gra na niej „El Noi de la Mare” Llobeta w brazylijskiej telewizji. Do instrumentu dołączona jest dokumentacja, którą przekazał pan Kayath. W czasie, gdy gitara należała do niego, przeprowadzono kilka drobnych napraw – wszystkie wykonał jego przyjaciel, wielki gitarzysta i lutnik Sergio Abreu.

Brzmienie

Ma piękne brzmienie w dawnym stylu, przywodzące na myśl zwłaszcza instrumenty, które budował Simplicio – liryczne soprany (wysokie dźwięki) i ciemny, nawiedzony, tajemniczy charakter. To bardzo piękny, rzadki, kolekcjonerski i w pełni grywalny instrument z jednego z wielkich barcelońskich warsztatów XX wieku.

Enrique Sanfeliu: z Walencji do Barcelony

Enrique Sanfeliu urodził się w 1882 roku w Walencji w Hiszpanii; już jako dziecko budował dla przyjaciół małe gitary-„zabawki” – wyraźny znak, że czeka go obiecująca przyszłość lutnika. Po koncercie, który Tárrega dał w Walencji, postanowił poświęcić życie gitarze – nie tylko jako wykonawca, lecz także jako budowniczy. Później przeniósł się do Barcelony, gdzie pracował w warsztacie, który prowadził Juan Estruch, a jego przyjacielem został Enrique García, który dzielił się z nim swoją wiedzą lutniczą. Jego własny warsztat mieścił się przy Calle Ancha, 30.

García, Simplicio i szkoła barcelońska

W instrumentach Sanfeliu widać niewątpliwy wpływ późniejszych gitar, które budował Enrique García, a także instrumentów jego wielkiego protegowanego, którym był Francisco Simplicio – bogata intarsja, rzeźbione główki i piękne brzmienie w dawnym stylu. Najsłynniejszym gitarzystą grającym na instrumentach Sanfeliu był zapewne Agustín Barrios Mangoré, którego słynna gitara Sanfeliu nosiła na główce jego nazwisko. Syn lutnika, Enrique Sanfeliu Jr., również budował gitary w tym warsztacie, z etykietami oznaczonymi słowem „Junior”.