1961 Arcángel Fernández nr 156 SP/CY
| Rok | 1961 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Cyprys |
| Menzura | 660 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Hiszpania |
| Luthier | Arcángel Fernández |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ten Arcángel Fernández nr 156 z 1961 r. to blanca flamenco wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego z Madrytu, w fantastycznym stanie, bez pęknięć – jeden z najjaśniejszych Arcángelów, jakie widzieliśmy.
Lekki Arcángel, nr 156
Oznaczona numerem 156 na swojej wczesnej etykiecie, ta gitara jest jedną z najlżejszych gitar Arcángel, jakie trafiły do naszego sklepu – i, jak to często bywa w przypadku jego dzieł, lekka konstrukcja zapewnia bardzo mocne, dudniące brzmienie z błyskawiczną reakcją. Bogate, pełne basy spotykają się z wysokimi tonami o pięknym, śpiewnym, „lirycznym” brzmieniu.
Bez pęknięć, z łatwą szyjką
Ani jednego pęknięcia – niezwykłe jak na gitarę flamenco z 1961 roku – a grywalność jest znakomita, z niską akcją strun i elegancko wyprofilowanym, wygodnym gryfem. Niezwykle pożądana pod każdym względem – zarówno dla wykonawcy, jak i kolekcjonera.
Tło
Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu
Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.
Jego własny warsztat w Lavapiés
Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.
Książki o Arcángelu Fernándezie
Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

