1961 Arcángel Fernández nr 125 z kołkami SP/CY

Ten model Arcángel Fernández nr 125 z 1961 r. to gitara flamenco blanca wykonana ze świerku i cyprysu, z tradycyjnymi drewnianymi kołkami, bez pęknięć i z minimalnym zużyciem.

Dojrzały styl Arcángla z 1961 roku

Charakterystyczna dla dojrzałego stylu Arcángla, gitara charakteryzuje się lekką konstrukcją i optymalnym wykorzystaniem materiałów. Sam wierzch jest lekko usztywniony, z zaledwie pięcioma wentylatorami skupionymi dość blisko siebie i cienką podpórką pod mostkiem – co zwiększa basy i szybkość reakcji wysokich tonów. Gitara ta posiada wszystkie walory brzmieniowe idealnego flamenco z połowy XX wieku. Wczesna etykieta ma numer 125 i datę 1961.

Kołki drewniane – i alternatywny zestaw

Gitara zachowała oryginalne, „tradycyjne drewniane” kołki, a do gitary dołączony jest zestaw „obrobionych” kołków (tradycyjny wygląd „główki kołka”, ale o standardowej łatwości użytkowania), które można zamontować według uznania przyszłego właściciela. Gitara w fantastycznym, bezpękniętym stanie – niezwykle pożądana pod każdym względem, zarówno dla gitarzystów, jak i kolekcjonerów.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości