1967 Arcángel Fernández SP/CY (ex Fred Noad)

Ten egzemplarz Arcángel Fernández z 1967 roku to gitara flamenco blanca wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, pochodząca z Madrytu. Przez wiele lat jej właścicielem był wybitny pedagog gry na gitarze, Frederick Noad.

Arcángel Fredericka Noada

Ten egzemplarz z 1967 roku przez wiele lat należał do wybitnego pedagoga Freda Noada, którego książki uczyły całe pokolenia gitarzystów. Jest to instrument mistrzowski, o czym świadczy jakość wykonania i brzmienia.

Przedmiot kolekcjonerski, który działa

Choć jest to zdecydowanie egzemplarz kolekcjonerski, to jednocześnie bardzo mocna gitara o jasnym i perkusyjnym brzmieniu. Jak wszystkie znakomite gitary Arcángel, basy charakteryzują się imponującym bogactwem i głębią, a soprany – „przecinającym”, a zarazem lirycznym brzmieniem. Niezwykle pożądana gitara od producenta, którego instrumenty stają się coraz rzadsze.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości