1969 David Rubio "PF" SP/CSAR

Klasyczna gitara „PF” z 1969 roku z warsztatu Davida Rubio w Anglii, ze świerkową płytą wierzchnią oraz bokami i tyłem z palisandru CSA – zbudowana przez Paula Fischera , którego inicjały są wytłoczone na pięcie wewnątrz.

Zbudowany przez Paula Fischera w warsztacie Rubio

Po powrocie do Anglii w 1967 roku Rubio przeszkolił w swoich metodach trzech młodych konstruktorów – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera. Podobnie jak pracownicy warsztatu José Ramíreza w Madrycie, zbudowali instrumenty zaprojektowane przez Rubia i zaznaczyli ich autorstwo wewnątrz, umieszczając inicjały na pięcie lub na etykiecie. Ten egzemplarz ma stempel „PF”. Paul Fischer stał się ważną postacią w angielskim lutnictwie, znanym z własnych innowacji, przede wszystkim modelu „Taut”.

Idealnie wykonany Rubio

To doskonały przykład perfekcyjnie wykonanej gitary Rubio, z klasyczną rozetą Rubio, kształtem główki i plantillą oraz wykwintnymi materiałami – w szczególności palisandrem CSA, pochodzącym ze słynnego drewna Rubio. Brzmienie jest gęste i bogate, z niesamowitym sustainem, szczególnie w wyższych rejestrach, a także charakteryzuje się doskonałą głośnością bez dudnienia, a także pięknem i liryzmem, z których słyną najlepsze gitary Rubio.

Stan

Poza dwoma naprawionymi pęknięciami wzdłuż podstrunnicy (niewidocznymi z zewnątrz), gitara jest w niesamowitym stanie jak na swój wiek, z normalnymi śladami użytkowania od dziesięcioleci. Marzenie każdego gitarzysty i na tyle rzadka, że przyciąga kolekcjonerów.

David Rubio: Od gitarzysty flamenco do mistrza budowy instrumentów

David Rubio (1934–2000) jest prawdopodobnie najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Anglii i ojcem założycielem angielskiej szkoły gitarowej. Urodzony jako David Spink i wychowany w Londynie, studiował medycynę w Trinity College w Dublinie, a następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie zarabiał na życie jako gitarzysta flamenco, akompaniując śpiewakom i tancerzom – i zyskał przydomek „Rubio” ze względu na swoją rudą brodę. Zespół flamenco, który koncertował, sprowadził go do Nowego Jorku, gdzie, dzięki temu, co zobaczył w hiszpańskich sklepach gitarowych, nauczył się sam budować gitary pod pseudonimem „Jose” Rubio. W ciągu kilku lat Julian Bream grał już na jego instrumentach.

Gitary, lutnie, klawesyny i skrzypce

Rubio powrócił do Anglii w 1967 roku i, w warsztatach pod Oksfordem, a od 1979 roku w Cambridge, zbudował niezwykle szeroką gamę instrumentów: gitary i lutnie, klawesyny, skrzypce barokowe i współczesne, altówki i wiolonczele. Pod koniec lat 60. i 70. XX wieku wyszkolił w swoich metodach trzech młodych lutników – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera – którzy zbudowali gitary jego projektu, oznaczone ich inicjałami. Pod koniec życia, wspólnie z Paulem Galbraithem, opracował radykalną gitarę 8-strunową, model „Brahms”. Zmarł w Cambridge 21 października 2000 roku, pozostawiając po sobie ponad tysiąc instrumentów.