1974 Masaru Kohno nr 15 SP/CSAR

Masaru Kohno No. 15 z 1974 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wyprodukowana w Tokio w Japonii – z kolekcji Russella Clevelanda, zaprezentowanej w książce „The Classical Guitar – A Complete History”.

Świerk Hokkaido i palisander CSA

Brzmienie jest klasyczne dla Kohno: czyste, drzewne i, jak na świerkowy wierzch, nawet nieco ciemne. Materiały są przepiękne: bardzo ciemny, aksamitny wierzch z świerka Hokkaido oraz wzorzysty palisander CSA na płycie tylnej i bokach.

Numer modelu i etykieta

Kohno oznaczał swoje gitary numerem modelu (klasy), który umieszczał każdą z nich w jego skali; skala zmieniała się na przestrzeni lat, dlatego numer najlepiej czytać razem z rokiem produkcji. Etykieta – „Masaru Kohno, Luthier, Nishiikebukuro, Toshimaku, Tokio, Japon” – podaje numer 15 i rok 1974.

Stan i wideo

Stan jest doskonały, z jednym niewielkim przetarciem na wykończeniu. Gitara jest gotowa do koncertów, wygodna w ustawieniu i łatwa w grze, a długość strun wynosi 660 mm. Na powyższym filmie Billy Arcila gra na tej gitarze swoją „Simbelmynë”.

Z kolekcji Russella Clevelanda

Gitara ta pochodzi z kolekcji Russella Clevelanda i jest opisana na stronach 64–65 książki „The Classical Guitar – A Complete History”.

Gitara klasyczna – kompletna historia

Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo poświęcił swój 15. numer gitarze w Japonii. Można go przeczytać online, a także jest częścią wydania drukowanego „Orfeo Magazine, 11-15”, dostępnego w GSI .

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .