1978 Robert Ruck SP/CSAR

Rok	1978
Płyta wierzchnia	Spruce
Tył i boki	CSA Rosewood
Menzura	664 mm
Szerokość siodełka	54 mm
Wykończenie	Lacquer
Kraj	USA
Luthier	Robert Ruck

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie

The soundboard and side of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The back of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The rosette of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The bridge of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The front of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The side of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The headstock of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

The label of a 1978 Robert Ruck classical guitar made with spruce and CSA rosewood.

Opis

Ta gitara klasyczna Roberta Rucka z 1978 roku, ze świerku i palisandru CSA, pochodzi z końca lat 70. i została nabyta z kolekcji Raccosta we Włoszech.

Ruck z końca lat 70.

Jej etykieta – „R. S. Ruck” obok okrągłego emblematu, z datą 1978 – pochodzi z okresu słynnego Rucka Manuela Barrueco. Ton jest bardzo zwarty i solidny, każda nuta jest zakotwiczona w tonie podstawowym, a wyższe alikwoty dodają faktury; gitara bez trudu wypełnia dużą salę. Menzura 664 mm jest wygodna dzięki łatwemu w grze profilowi gryfu. Po ponad czterech dekadach regularnego grania gitara nosiła jedynie niewielkie ślady użytkowania, głównie ślady paznokci na płycie wierzchniej.

Z kolekcji Raccosta

Gitarę tę nabyliśmy z wyjątkowej kolekcji Raccosta we Włoszech.

Tło

Robert Ruck: amerykański oryginał

Robert Ruck (1945–2018) był jednym z najbardziej cenionych lutników gitar klasycznych w Stanach Zjednoczonych – jego kariera trwała blisko pięć dekad, a zbudował znacznie ponad tysiąc instrumentów. Zaczynał jako gitarzysta flamenco w Miami – uczył się gry na gitarze klasycznej u Juana Mercadala i śpiewu flamenco u Eleny Marbelli – pierwsze gitary zbudował w latach 60., a później pracował w Wisconsin i na północnym zachodzie USA, nad Pacyfikiem. W 2016 roku został przyjęty do Galerii Sław Guitar Foundation of America.

Barrueco i brzmienie Rucka

Najsłynniejszym Ruckiem jest nr 58 – gitara z lat 70., na której Manuel Barrueco nagrał wiele swoich albumów. Gitary Rucka słyną z bardzo zwartego, solidnego tonu, głęboko zakotwiczonego w tonie podstawowym każdej nuty, któremu pomruk wyższych alikwotów nadaje fakturę, a także z zaskakującej głośności i wygodnych, łatwych w grze gryfów. Wiele jego późniejszych gitar ma otwory rezonansowe w górnej części boczków. Grali na nich m.in. Sharon Isbin, Carlos Barbosa-Lima, Berta Rojas, Leo Brouwer, Gerardo Núñez i Paulo Bellinati.