1979 Arcángel Fernández SP/CY

Ten egzemplarz Arcángel Fernández z 1979 r. to gitara flamenco blanca wykonana ze świerku i cyprysu, pochodząca z Madrytu, której pierwszym właścicielem był Pepe Martínez, koncertowy gitarzysta flamenco z Sewilli.

Pierwszy właściciel: Pepe Martínez z Sewilli

Warto odnotować, że jej pierwszym właścicielem był Pepe Martínez, gitarzysta flamenco z Sewilli. Do gitary dołączono list potwierdzający to pochodzenie.

Arcángel z końca lat 70. XX wieku

Ten egzemplarz z 1979 roku jest jednym z lżejszych przykładów jego twórczości, jakie widzieliśmy, dzięki czemu charakteryzuje się bardzo mocnym, donośnym brzmieniem i błyskawiczną reakcją. Basy charakteryzują się imponującym bogactwem i masą, a soprany pięknym, śpiewnym, „lirycznym” brzmieniem. Instrument jest w fantastycznym stanie, bez pęknięć, co jest niezwykłe jak na instrument z tego rocznika. Grywalność jest znakomita, z niską akcją i elegancko wyprofilowanym, łatwym gryfem.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości