1981 David Rubio 8-course Renaissance Lute SP/MP

8-polowa lutnia renesansowa Davida Rubio z 1981 r. z pudłem rezonansowym wykonanym ze świerku i 9-lamelową płytą tylną z klonu, wykonana w jego warsztacie w Cambridge – w zadziwiająco czystym stanie, z oryginalnym futerałem.

Lutnia elżbietańska z Cambridge

Rubio zbudował tę lutnię po powrocie do Anglii w 1967 roku i przeprowadzce do Cambridge w 1979 roku. Jest ona doskonałym przykładem jego kreatywnego i eleganckiego kunsztu, z bogato rzeźbionym mostkiem i rozetą otworu rezonansowego, 9-lamelową płytą tylną z klonu, intarsjowaną szyjką i główką oraz intarsjowanymi progami. Z 8 pól lutniczych, pierwsze dwa są pojedyncze, a sześć dolnych podwójnych.

Do muzyki renesansowej i barokowej

Byłby to świetny instrument dla gitarzystów poszukujących bardziej autentycznego brzmienia w muzyce lutniczej renesansu i baroku – dzięki dodatkowym przebiegom, utwór można grać zgodnie z zapisem. Nie ma żadnych znanych napraw ani pęknięć, ani śladów zużycia, a instrument jest dostarczany z oryginalnym, dopasowanym futerałem. Lutnie Rubio rzadko trafiają na rynek.

David Rubio: Od gitarzysty flamenco do mistrza budowy instrumentów

David Rubio (1934–2000) jest prawdopodobnie najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Anglii i ojcem założycielem angielskiej szkoły gitarowej. Urodzony jako David Spink i wychowany w Londynie, studiował medycynę w Trinity College w Dublinie, a następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie zarabiał na życie jako gitarzysta flamenco, akompaniując śpiewakom i tancerzom – i zyskał przydomek „Rubio” ze względu na swoją rudą brodę. Zespół flamenco, który koncertował, sprowadził go do Nowego Jorku, gdzie, dzięki temu, co zobaczył w hiszpańskich sklepach gitarowych, nauczył się sam budować gitary pod pseudonimem „Jose” Rubio. W ciągu kilku lat Julian Bream grał już na jego instrumentach.

Gitary, lutnie, klawesyny i skrzypce

Rubio powrócił do Anglii w 1967 roku i, w warsztatach pod Oksfordem, a od 1979 roku w Cambridge, zbudował niezwykle szeroką gamę instrumentów: gitary i lutnie, klawesyny, skrzypce barokowe i współczesne, altówki i wiolonczele. Pod koniec lat 60. i 70. XX wieku wyszkolił w swoich metodach trzech młodych lutników – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera – którzy zbudowali gitary jego projektu, oznaczone ich inicjałami. Pod koniec życia, wspólnie z Paulem Galbraithem, opracował radykalną gitarę 8-strunową, model „Brahms”. Zmarł w Cambridge 21 października 2000 roku, pozostawiając po sobie ponad tysiąc instrumentów.