1989 Arcángel Fernández z kołkami SP/CY

Gitara Arcángel Fernández z 1989 r. wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, wykonana w stylu flamenco blanca, z maszynowo obrabianymi kołkami planetarnymi. Jest to późny egzemplarz z jego warsztatu w Madrycie, w fantastycznym stanie, bez pęknięć.

Późny Arcángel z kołkami planetarnymi

Ten egzemplarz z 1989 roku jest w fantastycznym stanie, bez pęknięć i z minimalnym zużyciem. Posiada „obrabiane” kołki planetarne – tradycyjny wygląd „główki kołka”, ale z normalną łatwością użytkowania.

Lekki, lekko wzmocniony, szybki

Charakterystyczna dla dojrzałego stylu Arcángla, lekka konstrukcja i optymalne wykorzystanie materiałów. Sam wierzch jest lekko usztywniony, z zaledwie pięcioma wentylatorami, co zwiększa basowe brzmienie i szybkość reakcji wysokich tonów. Niezwykle pożądany pod każdym względem – zarówno dla wykonawców, jak i kolekcjonerów.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości