1994 Robert Ruck nr 577 CD/CSAR (ex Berta Rojas)

Ta gitara klasyczna Roberta Rucka z 1994 roku, z cedru i palisandru CSA, nr 577, została zbudowana przez Rucka najpierw dla siebie – a potem przez dwanaście lat była główną gitarą Berty Rojas.

„Made for Robert Ruck by Robert Ruck”

Napis pod otworem rezonansowym głosi „made for Robert Ruck by Robert Ruck”. W 1996 roku nominowana do nagrody Grammy paragwajska gitarzystka Berta Rojas otrzymała tę gitarę bezpośrednio od Rucka i od 1996 do 2008 roku była ona jej głównym instrumentem do nagrań i tras koncertowych – to właśnie na niej gra w swoim filmie z utworem „La Catedral” Barriosa. Etykieta – „R. S. Ruck” obok okrągłego emblematu – jest datowana odręcznie, podpisana „Robert Ruck” i opatrzona numerem #577.

Brzmienie i stan

Zwarta i solidna, o zaskakującej głośności – bardzo podobnie jak znakomite gitary Miguela Rodrígueza – i z łatwym w grze gryfem. Nie ma pęknięć ani napraw konstrukcyjnych; przed sprzedażą sam Ruck wymienił w niej progi i wypolerował płytę wierzchnią, by usunąć ślady gry.

Robert Ruck: amerykański oryginał

Robert Ruck (1945–2018) był jednym z najbardziej cenionych lutników gitar klasycznych w Stanach Zjednoczonych – jego kariera trwała blisko pięć dekad, a zbudował znacznie ponad tysiąc instrumentów. Zaczynał jako gitarzysta flamenco w Miami – uczył się gry na gitarze klasycznej u Juana Mercadala i śpiewu flamenco u Eleny Marbelli – pierwsze gitary zbudował w latach 60., a później pracował w Wisconsin i na północnym zachodzie USA, nad Pacyfikiem. W 2016 roku został przyjęty do Galerii Sław Guitar Foundation of America.

Barrueco i brzmienie Rucka

Najsłynniejszym Ruckiem jest nr 58 – gitara z lat 70., na której Manuel Barrueco nagrał wiele swoich albumów. Gitary Rucka słyną z bardzo zwartego, solidnego tonu, głęboko zakotwiczonego w tonie podstawowym każdej nuty, któremu pomruk wyższych alikwotów nadaje fakturę, a także z zaskakującej głośności i wygodnych, łatwych w grze gryfów. Wiele jego późniejszych gitar ma otwory rezonansowe w górnej części boczków. Grali na nich m.in. Sharon Isbin, Carlos Barbosa-Lima, Berta Rojas, Leo Brouwer, Gerardo Núñez i Paulo Bellinati.

Książki o Robercie Rucku

Ruck z 1978 roku z kolekcji Russella Clevelanda, nr 162, został przedstawiony w książce „The Classical Guitar – A Complete History”:

The Classical Guitar – A Complete History