Podatek od sprzedaży i opłaty za wysyłkę zostaną doliczone przy kasie.
Szczegóły
Opis
Gitara flamenco Gerundino Fernández z 1998 roku (blanca) z płytą wierzchnią z świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu. Została zbudowana w Almerii w Hiszpanii przez twórcę, którego gitary grali Paco Peña, Tomatito i Eric Clapton.
Późniejszy Gerundino Blanca z Almerii
Ten z 1998 roku to doskonały przykład późniejszej gitary Gerundino blanca. Jest ona masywna, agresywna i głośna, z niepowtarzalnym, chrapliwym, „andaluzyjskim” charakterem – nic dziwnego, skoro sam Gerundino mieszkał i tworzył w Almeríi, miejscu urodzenia i ojczyźnie Antonia de Torresa oraz współczesnej gitary hiszpańskiej.
Stan
Stan jest doskonały, z jedną (niewidoczną) naprawą boku podstrunnicy, wykonaną niedawno przez Niemca Vázqueza Rubio , i tylko minimalnymi śladami użytkowania. Poza tym gitara jest wygodnie ustawiona i gotowa do gry na scenie lub w studiu.
Tło
Gerundino Fernández: twórca gitar flamenco z Almerii
Nieżyjący już Gerundino Fernández (1931–2006) przez wielu uważany jest za jednego z najlepszych budowniczych flamenco drugiej połowy XX wieku, obok Arcángela Fernándeza i Manuela Reyesa . Na jego gitarach grało wielu czołowych muzyków, w szczególności Paco Peña, Paco del Gastor, Tomatito, Juan Martín, a nawet Eric Clapton, a także Paco de Lucía, Vicente Amigo, Raimundo Amador i Pedro Bacán.
Nagrody i wyróżnienia
Gerundino zdobył pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Gitar w Rondzie (Malaga) w 1978 roku, a dziesięć lat później, w Paryżu, w październiku 1988 roku, zarówno pierwszą nagrodę, jak i nagrodę za najlepszą akustykę w IV Międzynarodowym Konkursie UNESCO dla Gitarystów. Jego rodzinne miasto Almería – miejsce urodzenia Antonio de Torresa – uhonorowało go w 1979 roku Tarczą Miasta. Zmarł w Almerii 14 marca 2006 roku, a miasto później poświęciło mu brązowe popiersie i nazwało ulicę jego imieniem: Calle Guitarrero Gerundino Fernández.
Gerundino Fernández Hijo
Jego syn, Gerundino Fernández Hijo (Gerundino Fernández Llamas, urodzony w Almerii w 1974 roku), nieustannie dorastał w warsztacie, pomagając ojcu przez wiele lat w takich zadaniach, jak szlifowanie drewna, intarsjowanie nacięć, klejenie płyt tylnych i wierzchnich itp. Regularnie towarzyszył i pomagał swojemu wujowi Eladio w lokalizowaniu, cięciu i selekcji najlepszego drewna, które ostatecznie stało się materiałem na gitary jego ojca – a teraz jego własne. W 2015 roku rozpoczął profesjonalną budowę w rodzinnej tradycji, wykorzystując techniki, narzędzia, plantille i wzornictwo ojca, a nawet znaczną część drewna, które mu zostawił, niektóre suszone przez ponad 40 lat. Kiedy pokazał nam kilka swoich instrumentów, od razu przekonaliśmy się, że posiada ten sam subtelny dotyk, co jego zmarły ojciec.
Feel free to contact us with any questions. It’s what we’re here for!
