2002 Daryl Perry SP/CSAR

Ten Daryl Perry z 2002 roku to gitara klasyczna ze świerku i palisandru CSA z rozetą z motywem „fali” w stylu Manuela Ramíreza i Santosa Hernándeza.

Wczesna szkoła hiszpańska

Jej projekt świadczy o podziwie lutnika dla wczesnej szkoły hiszpańskiej: rozeta ma mozaikę „fali” znaną z gitar Manuela Ramíreza, a przede wszystkim z instrumentów jego pracownika Santosa Hernándeza, który w późniejszych pracach chętnie stosował jej odmiany, a trójłukowa główka ma proporcje zbliżone do Torresa. Sygnowana etykieta głosi: „Winnipeg 2002 Canada”.

Brzmienie i stan

Brzmienie jest soczyste, ciepłe i swobodne, z imponującym wolumenem i znakomitym zrównoważeniem. Na dnie było jedno niemal niewidoczne, dobrze naprawione pęknięcie; poza tym gitara była w świetnym stanie, z normalnymi śladami gry na lakierze.

Daryl Perry: kanadyjski mistrz tradycji Torresa

Kanadyjski lutnik Daryl Perry od 1982 roku zawodowo buduje gitary w Winnipeg, a jego syn Jesse pracuje dziś razem z nim w warsztacie. Na początku swojej drogi poznał za pośrednictwem José Luisa Romanillosa idee szkoły Torres–Hauser i od tamtej pory konsekwentnie się nimi kieruje, budując gitary koncertowe i rekonstrukcje historyczne bez włókna węglowego, z jednym otworem rezonansowym i jedną płytą wierzchnią.

Lutnie, badania i artyści koncertowi

Stypendia przyznane na jego pracę umożliwiły mu prowadzenie badań historycznych w Europie i Ameryce Północnej; zbudował także lutnie renesansowe i barokowe. W 1994 roku dwie jego gitary pokazano w Kanadyjskim Muzeum Cywilizacji w Hull w prowincji Quebec. Wśród muzyków koncertujących na gitarach Perry’ego są Fábio Zanon, Marcin Dylla, Johan Fostier, Jérôme Ducharme i Paolo Pegoraro, a na jednej z nich powstały nagrania Rolanda Dyensa „Sor and Giuliani” (2006) i „Naguele Tempo” (2008).