2013 Lorenzo Frignani „1910 Manuel Ramírez” SP/IN

Replika gitary „Manuel Ramírez 1910” z 2013 r. autorstwa włoskiego lutnika Lorenza Frignaniego , ze świerkową płytą wierzchnią oraz bokami i tyłem z palisandru indyjskiego, nawiązująca do oryginału gitaryManuel Ramírez z 1910 r., który posiadał; wewnątrz znajduje się faksymile etykiety gitary Ramírez z 1910 r.

W powyższym filmie Taso Comanescu gra na gitarze utwór „Lágrima” Tárregi.

Uchwycenie oryginału

Lorenzo skopiował zarówno brzmienie, jak i wygląd swojego Ramíreza, nadając gitarze „zniszczony” wygląd, charakterystyczny dla wieku, jaki lutnicy często nadają nowym instrumentom. Brzmienie oryginału jest dla niego priorytetem – estetyczne akcenty pojawiają się niemal na drugim planie.

Werdykt Stefano Grondony

Stefano Grondona, znany z gry na starych instrumentach, grał na tych gitarach Frignani, jak i na oryginale, i zauważa, że rzeczywiście oddają one brzmienie i charakter instrumentu. Lorenzo uważa je również za mile widziane przez muzyków, którzy nie chcą ryzykować tras koncertowych z bezcennymi, zabytkowymi gitarami.

Zdjęcia zrobione podczas budowy tej gitary

Czytaj więcej:Magazyn Orfeo nr 6 – Tacchi, Frignani i Locatto (z artykułem o Lorenzo Frignanim)

Lorenzo Frignani: lutnik, uczony i kolekcjoner w Modenie

Lorenzo Frignani to włoski lutnik pracujący w Modenie. Niezależny od 1986 roku, buduje gitary, lutnie i skrzypce, a oprócz własnych modeli koncertowych, tworzy repliki historycznych gitar z własnej kolekcji – przede wszystkim gitaryManuela Ramíreza z 1910 roku – wykończone w postarzanym, „postarzanym” stylu, który jest powszechną praktyką w świecie skrzypiec. Jego gitary i lutnie zdobyły nagrody we Włoszech i za granicą, a w lipcu 2011 roku miasto Fiuggi nadało mu tytuł „lutnika roku”.

Nauczyciel, autor i ekspert

Lorenzo zasiadał w jury międzynarodowych konkursów, uczył lutnictwa i udzielał prywatnych lekcji. Jest autorem licznych publikacji na temat historii instrumentów szarpanych, założył wydawnictwo LF Edizioni w 2007 roku i jest doradcą technicznym ds. instrumentów muzycznych w dworze w Modenie. W 2024 roku do warsztatu dołączył jego syn Eugenio i razem założyli Liuterię Frignani . Lorenzo pojawił się wraz z Andreą Tacchim i Luigim Locatto w 6. numerze magazynu Orfeo.