2016 Hermann Hauser III SP/MP (ex Marcelo Kayath)
| Rok | 2016 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Klon |
| Menzura | 645 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish Top |
| Kraj | Niemcy |
| Stan | Doskonały |
| Exchange | ExchangePlus |
| Luthier | Hermann Hauser III |
Hermann Hauser III niestrudzenie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka, Hermanna Hausera I, a przekazanego przez ojca, Hermanna Hausera II. Chociaż jest to jeden z najbardziej kultowych (i kopiowanych) stylów od momentu jego powstania, nie powinno dziwić, że styl ten został najwierniej zachowany przez Hermanna III – pracuje on w tym samym warsztacie co jego ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, które nabyli obaj jego ojcowscy poprzednicy. Cechami stylu „teutońskiego” są wyjątkowa klarowność i równowaga między głosami, a nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach, a także oczywiście niezrównane piękno i czystość brzmienia. Brzmienie tego stylu instrumentu zostało najsłynniej uwiecznione przez takich gigantów jak Andres Segovia i Julian Bream w niezliczonych nagraniach, a także przez wielu innych wybitnych muzyków, w tym Marcelo Kayatha, dla którego ta gitara została pierwotnie zbudowana.
Wykonanie i materiały użyte w tej gitarze są znakomite. Płyta rezonansowa wykonana jest z postarzanego świerku, a tył i boki z klonu ptasiego oczka o trójwymiarowej fakturze, która „porusza się” pod wpływem światła – przypomina to nieco „lampę lawową”. Absolutnie oszałamiająca. Wewnątrz gitary znajduje się mała, druga etykieta z napisem „custom built”, a Marcelo mówi nam, że oznacza to po prostu, że osobiście wybrał wszystkie te gatunki drewna z najcenniejszych zasobów Hausera. Konstrukcja jest zasadniczo taka sama, jak w legendarnej gitarze Hauser I, należącej do Segovii, z 1937 roku. Jest w doskonałym stanie jak na swój wiek, niemal bez śladów zużycia, a jednocześnie ma pięknie zagrane i „rozluźnione” brzmienie, które nadaje każdej nucie wspaniały blask, który (w idealnym stylu Hausera) jest idealnie zrównoważony we wszystkich rejestrach, z doskonałą definicją i separacją między głosami. Jak już wspomniano, gitara ta miała jak dotąd tylko jednego właściciela – wspaniałego brazylijskiego gitarzystę Marcelo Kayatha, który (swoją silną prawą ręką) grał i pięknie rozchodził gitarę, wydobywając jej ciepło i piękno brzmienia. Podsumowując, jest to wspaniały egzemplarz pochodzący z jednego z najbardziej uznanych i szanowanych warsztatów w historii gitary klasycznej.
Hermann Hauser III - Classical Guitar at Guitar Salon International
Opis
Hermann Hauser III niestrudzenie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka, Hermanna Hausera I, a przekazanego przez ojca, Hermanna Hausera II. Chociaż jest to jeden z najbardziej kultowych (i kopiowanych) stylów od momentu jego powstania, nie powinno dziwić, że styl ten został najwierniej zachowany przez Hermanna III – pracuje on w tym samym warsztacie co jego ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, które nabyli obaj jego ojcowscy poprzednicy. Cechami stylu „teutońskiego” są wyjątkowa klarowność i równowaga między głosami, a nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach, a także oczywiście niezrównane piękno i czystość brzmienia. Brzmienie tego stylu instrumentu zostało najsłynniej uwiecznione przez takich gigantów jak Andres Segovia i Julian Bream w niezliczonych nagraniach, a także przez wielu innych wybitnych muzyków, w tym Marcelo Kayatha, dla którego ta gitara została pierwotnie zbudowana.
Wykonanie i materiały użyte w tej gitarze są znakomite. Płyta rezonansowa wykonana jest z postarzanego świerku, a tył i boki z klonu ptasiego oczka o trójwymiarowej fakturze, która „porusza się” pod wpływem światła – przypomina to nieco „lampę lawową”. Absolutnie oszałamiająca. Wewnątrz gitary znajduje się mała, druga etykieta z napisem „custom built”, a Marcelo mówi nam, że oznacza to po prostu, że osobiście wybrał wszystkie te gatunki drewna z najcenniejszych zasobów Hausera. Konstrukcja jest zasadniczo taka sama, jak w legendarnej gitarze Hauser I, należącej do Segovii, z 1937 roku. Jest w doskonałym stanie jak na swój wiek, niemal bez śladów zużycia, a jednocześnie ma pięknie zagrane i „rozluźnione” brzmienie, które nadaje każdej nucie wspaniały blask, który (w idealnym stylu Hausera) jest idealnie zrównoważony we wszystkich rejestrach, z doskonałą definicją i separacją między głosami. Jak już wspomniano, gitara ta miała jak dotąd tylko jednego właściciela – wspaniałego brazylijskiego gitarzystę Marcelo Kayatha, który (swoją silną prawą ręką) grał i pięknie rozchodził gitarę, wydobywając jej ciepło i piękno brzmienia. Podsumowując, jest to wspaniały egzemplarz pochodzący z jednego z najbardziej uznanych i szanowanych warsztatów w historii gitary klasycznej.
