2016 José Ramírez „1a C650-AP” SP/CSAR

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650-AP” z 2016 r. ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru CSA. Została wykonana w Madrycie w warsztacie José Ramíreza pod kierownictwem Amalii Ramírez. Jest to najwyższej klasy model „1a” z menzurą 650 mm.

Z warsztatów José Ramíreza, reżyseria: Amalia Ramírez

Ta gitara pochodzi ze słynnego warsztatu José Ramíreza – obecnie kierowanego przez Amalię Ramírez – którego instrumenty były używane przez niezliczoną liczbę profesjonalistów przez ponad pół wieku, od Segovii i Sabicasa po Stinga, Cheta Atkinsa, Lee Ritenoura i Christophera Parkeninga.

Ramírez „1a”: jakość Primera

Ten model nosi słynną nazwę „1a”, co po hiszpańsku oznacza „primera” i oznacza „pierwszą” lub „najwyższą” jakość. Model 1a Traditional reprezentuje najwyższą jakość wykonania, detali i doboru drewna. To naprawdę wyjątkowe instrumenty, niezależnie od standardów, o niepowtarzalnej barwie i ciepłym brzmieniu, które zazwyczaj kojarzymy z doskonałym Ramírezem.

Grywalność, materiały i szczegóły

Gra jest niezwykle prosta, a elegancki i wygodny kształt gryfu nawiązuje do gitar Madrid z lat 50. ubiegłego wieku. Za dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie oceniamy ten instrument bardzo wysoko. Ten model charakteryzuje się wyjątkowo efektownym i pięknym zestawem palisandrowych boków i tyłu. Posiada również klasyczne rozety i purflingi, które są absolutnie zachwycające.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę The Ramirez Family: Masters of the Guitar , w której przedstawiamy historię rodziny od Amalii Ramirez do Jose I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.