2019 Lorenzo Frignani SP/IM

Klasyczna gitara z 2019 roku, zaprojektowana przez samego Lorenza Frignaniego na potrzeby koncertu, z płytą wierzchnią z litego świerku bearclaw oraz bokami i tyłem z imbui o wyrazistych zdobieniach, wykonana w Modenie we Włoszech – nr 234 z jego warsztatu.

W powyższym filmie Irina Kulikova (gitara) i Feliks Volozhanin (wiolonczela) grają na tej gitarze drugą część utworu „3 Night Ballads” Konstantina Wasiljewa.

Top w wieku skrzypiec

Lorenzo jest również producentem instrumentów smyczkowych i przygotowuje płytę rezonansową tak, jak przygotowuje płytę wierzchnią skrzypiec: proces chemiczny – bez bejcowania i barwienia – nadaje drewnu postarzany wygląd z lśniącym połyskiem, pozostawiając gładką powierzchnię bez żadnych szkodliwych pozostałości. Stosuje tę samą metodę w swoich replikach instrumentów vintage.

X-Bracing spotyka się z fanem Torresa

Usztywnienie stanowi interesujące połączenie systemu X (Martin, Stauffer) i klasycznego pięcioramiennego Torresa, a górne krawędzie mostka są zwężane, aby zmniejszyć naprężenia w górnej części, gdzie często tworzą się pęknięcia. W ozdobną rozetę, głowę i stopę, wkomponowano drobne kropki z masy perłowej, a owalny ornament z purflingu zdobi tył w pobliżu pięty.

Jedwabisty i bogaty

Lorenzo mówi, że buduje z serca, dla muzyków, którzy szukają gitary, która będzie najlepszym nośnikiem ekspresyjnej gry. Ta jest jedwabista i bogata we wszystkich rejestrach, ze śpiewającymi sopranami i śmiałymi basami.

Czytaj więcej:Magazyn Orfeo nr 6 – Tacchi, Frignani i Locatto (z artykułem o Lorenzo Frignanim)

Lorenzo Frignani: lutnik, uczony i kolekcjoner w Modenie

Lorenzo Frignani to włoski lutnik pracujący w Modenie. Niezależny od 1986 roku, buduje gitary, lutnie i skrzypce, a oprócz własnych modeli koncertowych, tworzy repliki historycznych gitar z własnej kolekcji – przede wszystkim gitaryManuela Ramíreza z 1910 roku – wykończone w postarzanym, „postarzanym” stylu, który jest powszechną praktyką w świecie skrzypiec. Jego gitary i lutnie zdobyły nagrody we Włoszech i za granicą, a w lipcu 2011 roku miasto Fiuggi nadało mu tytuł „lutnika roku”.

Nauczyciel, autor i ekspert

Lorenzo zasiadał w jury międzynarodowych konkursów, uczył lutnictwa i udzielał prywatnych lekcji. Jest autorem licznych publikacji na temat historii instrumentów szarpanych, założył wydawnictwo LF Edizioni w 2007 roku i jest doradcą technicznym ds. instrumentów muzycznych w dworze w Modenie. W 2024 roku do warsztatu dołączył jego syn Eugenio i razem założyli Liuterię Frignani . Lorenzo pojawił się wraz z Andreą Tacchim i Luigim Locatto w 6. numerze magazynu Orfeo.