2019 Thomas Dauge "d'après Daniel Friederich" CD/IN

Gitara klasyczna Thomasa Dauge'a „d'après Daniel Friederich” z 2019 r. ma płytę wierzchnią z cedru oraz boki i tył z palisandru indyjskiego. Została zbudowana we Francji na podstawie rysunku technicznego gitary Daniela Friedericha z 1986 r.

Hołd dla Daniela Friedericha

Oprócz własnych modeli „koncertowych” i „flamenco”, Thomas buduje również gitary, które oddają hołd kilku jego idolom – Antoniowi de Torresowi ,Robertowi Bouchetowi , a w przypadku tej gitary – Danielowi Friederichowi. Z tego, co wiemy, jest to pod każdym względem dość wierna kopia oryginału: konstrukcyjnie posiada usztywnienia Friedericha i boki wyłożone od wewnątrz mahoniem, a detale estetyczne są niezwykle precyzyjne – rzeźbiona główka, motyw „nakładającej się fasoli” w mozaice rozety (i bloku łączącego), a nawet cienkie, delikatne inkrustacje w jodełkę na wewnętrznej i zewnętrznej warstwie rozety. Każdy, nawet najdrobniejszy detal, jest niezwykle autentyczny, aż po klucze Rodgersa, używane przez Friedericha.

Dźwięk: aksamitny, jedwabisty i mocny

Brzmienie jest mocne i responsywne, z bogatymi basami i sopranami oraz charakterystycznym aksamitnym i jedwabistym brzmieniem. Podobnie jak „koncertowy” model Thomasa, charakteryzuje się dużą (prawie „chrapliwą”), bogatą w alikwoty siłą w każdym dźwięku – alikwoty są gęsto i równomiernie upakowane w każdym dźwięku w całym rejestrze, zachowując doskonałą klarowność każdej podstawy, a doskonałe podtrzymanie i separacja sprawiają, że gra legato to czysta przyjemność. Gitara ma również szeroki zakres dynamiki i pięknie reaguje na najmniejsze zmiany w ułożeniu dłoni i ataku – to mocna gitara koncertowa na każde profesjonalne brzmienie, solo lub w zespole, w dowolnym miejscu, niezależnie od wielkości.

Stan

Starannie wykonana, z wielką klasą i stylem, ta gitara to szczery i pełen emocji hołd dla jednego z jego największych autorytetów. Choć jest to gitara używana, jest praktycznie nowa, z jedynie niewielkimi śladami wcześniejszego użytkowania – gitara, która łączy w sobie piękno liryki z potężnym, mocnym brzmieniem, zaspokajając potrzeby każdego współczesnego artysty koncertowego i nagraniowego.

Artykuł w magazynie Orfeo o Thomasie Dauge

Thomas Dauge: Od Libourne do szkoły francuskiej

Thomas Dauge urodził się w 1979 roku w Libourne, małym miasteczku w regionie Bordeaux w południowo-zachodniej Francji. Jako nastolatek zafascynował się muzyką, a w szczególności gitarą, a w 1998 roku zaczął budować własne instrumenty. Jego pierwsze próby obejmowały gitary folkowe i cygańskie, ale bardzo szybko przerzucił się na gitary klasyczne i flamenco, aż ostatecznie zdecydował się specjalizować wyłącznie w gitarach klasycznych. Otworzył swój warsztat w 2006 roku po 8 latach samouctwa w budowie gitar – w tym czasie dogłębnie studiował prace Daniela Friedericha w paryskim laboratorium akustyki muzycznej. Obecnie pracuje w Lugon-et-l'Île-du-Carnay, niedaleko Libourne, a GSI jest jego wyłącznym dystrybutorem w USA.

Hiszpańskie korzenie, francuska innowacja

Jego pierwsze instrumenty były w dużej mierze inspirowane muzyką hiszpańską ( Torres , Santos Hernández , Miguel Rodríguez ), ale stopniowo dążył do bardziej osobistego stylu, inspirowanego osiągnięciami szkoły francuskiej. Choć obecnie niewątpliwie należy do nowego pokolenia francuskich lutników, nadal czerpie z doświadczenia i wiedzy dawnych hiszpańskich mistrzów, których tak bardzo podziwia, a połączenie tych dwóch światów nadaje jego gitarom wyjątkowe miejsce w międzynarodowym świecie lutnictwa.

Thomas uważa, że prace restauracyjne wywarły głęboki wpływ na jego styl. Naprawiał gitary wielu historycznie ważnych lutników (m.in. Friedricha , Ignacio Flety ,Manuela Ramíreza i Miguela Rodrigueza), sporządzając dokumentację techniczną każdego z nich do własnej analizy – co wzmocniło zarówno jego przekonanie o uniwersalności dobrego lutnictwa, jak i zrozumienie, jak specyfika każdego lutnika kształtuje jego osobisty styl.

Drewno, pomiary i muzycy

Thomas dobiera drewno z najwyższą starannością, biorąc pod uwagę rodzaj cięcia, gęstość, elastyczność i fakturę, a także dostosowuje elastyczność usztywnienia do każdej płyty rezonansowej. Dla niego jednym z najważniejszych punktów jest dobre zarządzanie naprężeniami strukturalnymi płyty rezonansowej, a prowadzone przez niego zapisy pomiarów i ich wyników pozwoliły mu wypracować, empirycznie, bardzo osobiste brzmienie – jego głównymi celami są maksymalna muzykalność, równowaga, sustain i separacja polifoniczna. Ceni artystyczną wymianę z gitarzystami jako istotny element swojego rozwoju i ma wśród swoich klientów wielu profesjonalnych gitarzystów, w tym artystów koncertowych Fernando Milleta i Auréliena Colasa.