2021 Francisco Barba CD/MH

Gitara flamenco negra z 2021 roku zaprojektowana przez Francisco Barbę , z płytą wierzchnią z cedru oraz bokami i tyłem z płomienistego mahoniu, wykonana w Sewilli – z rozetą różaną – praktycznie nowa.

Ciemny cedr i płomienisty mahoń

Ten negra z cedrowym blatem zachwyca wizualnie. Rozeta i purfling naprzemiennie przeplatają się w odcieniach czerwieni i zieleni, z centralną mozaiką czerwonych róż na zielonych łodygach i liściach. Materiały również przyciągają wzrok: dobrze postarzany, ciemny cedrowy top i wyrazisty zestaw mocno płomienistego mahoniu na płycie tylnej i bokach, który wzmacnia średnie tony w porównaniu z cyprysem, bez ciężkości, która czasami występuje w przypadku palisandru.

Dźwięk i grywalność

Lekki jak piórko, nawiązujący do najlepszych flamenco Barbero , Arcángela , a nawet Santosa , ma pełne, zrównoważone brzmienie z dużą dynamiką, głośnością i charakterem flamenco. Smukła szyjka i niska mechanika flamenco dodają odpowiedniej dawki „sizzlingu”. Instrument koncertowy najwyższej klasy, w stanie niemalże nowym.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 25 – Flamenco: Początki gitary flamenco (z artykułem o Francisco Barbie i jego synach)

Francisco Barba: Mistrz lutnictwa flamenco z Sewilli

Francisco Barba (ur. 1939) jest najbardziej znanym lutnikiem w Sewilli i jednym z najbardziej szanowanych budowniczych gitar flamenco w całej Hiszpanii, z tego samego pokolenia co Manuel Reyes i Gerundino Fernández . Sewilczyk do szpiku kości, rozpoczął pracę jako stolarz w wieku czternastu lat w warsztacie stolarskim swojego ojca i zbudował swoją pierwszą gitarę w wieku osiemnastu lat, ucząc się w trakcie pracy. Bez nauczyciela i bez żadnych specjalistycznych narzędzi, opracował własne metody od podstaw – dlatego Barba jest zbudowana jak żadna inna gitara – i spędził całe swoje życie zawodowe w swoim warsztacie przy Calle Arroyo, w sercu Sewilli.

Francisco Barba i jego synowie: gitary robione przez sześć rąk

Od ponad trzydziestu lat Francisco buduje swoje gitary wspólnie z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio Barbą. Wszyscy trzej dzielą się każdym etapem pracy, zamiast się specjalizować, wybierając drewno z tym samym uchem i brzmieniem, a na końcu wspólnie tworzą każdą gitarę – dlatego, choć na etykiecie widnieje napis „Francisco Barba”, każda gitara w warsztacie jest dziełem całej trójki. Gitary Barba były instrumentami wielu najlepszych andaluzyjskich muzyków flamenco, między innymi Rafaela Riqueniego, Manolo Franco, Niño de Pury, Pedra Peñy, Manuela Moliny i Quique Paredesa. Rodzina Barba została opisana w25. numerze magazynu Orfeo w 2025 roku.