2023 Thomas Dauge SP/IN

Ta gitara klasyczna Thomasa Dauge'a z 2023 roku ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego. Pochodzi z regionu Bordeaux we Francji i jest pierwszą gitarą, którą zbudował dla GSI.

Starzy hiszpańscy mistrzowie, nowa szkoła francuska

Podobnie jak inne gitary koncertowe Thomasa, łączy ona w sobie styl starych hiszpańskich mistrzów – pierwszą inspirację Thomasa – z cechami szkoły francuskiej, zwłaszcza jej młodszego pokolenia. Seria mahoniowych listew po bokach (podobnie jak w przypadku Dominique'a Fielda ), trzy wysokie, poziome tylne wsporniki, dwa podłużne wsporniki i szeroki, gruby wspornik centralny sprawiają, że pudło rezonansowe jest sztywniejsze i sztywniejsze, choć nieco cięższe, dzięki czemu więcej drgań jest kierowanych na płytę rezonansową – co poprawia głośność i wpływa na charakter brzmienia.

Usztywniacz gryfu, mostka i wiolin

Thomas (podobnie jak Daniel Friederich ) przesunął również mostek proporcjonalnie bliżej otworu rezonansowego, co umieszcza 12. próg kilka milimetrów nad połączeniem gryfu z korpusem – co jest zauważalnie łatwiejsze do grania – i pozostawia miejsce na cały 19. próg pod wszystkimi 6 strunami. Jego zmodyfikowane usztywnienie 7-wachlarzowe wspiera tę pozycję mostka, wraz z jego własną wersją hiszpańskiego „usztywnienia wiolinowego”: dodatkowa podpora pod 3 wiolinowymi wachlarzami, oprócz standardowej, skośnej podpory pod dolną harmoniczną, skracająca te wachlarze z obu końców.

Dźwięk i solidna szyjka w kształcie litery D

Brzmienie jest absolutnie niesamowite, z dużą, niemal „chropawą” twardością każdej nuty, bogatej w alikwoty. Alikwoty te są gęsto i równomiernie upakowane w każdym dźwięku w całym rejestrze, zamiast rozpraszać i zacierać podstawę, dzięki czemu każda nuta zachowuje doskonałą klarowność – a dzięki doskonałemu sustainowi i wyraźnej separacji, gra legato to bułka z masłem. Dla gitarzystów preferujących masywniejszy gryf w kształcie litery D, gitara ta pasuje do lewej ręki jak ulał. Prawa ręka również będzie zadowolona – gitara ma szeroki zakres dynamiki i pięknie reaguje na najmniejsze zmiany pozycji dłoni i ataku. Pod względem brzmienia i gry, to mocna gitara koncertowa do profesjonalnego użytku, solo lub w zespole, w dowolnym miejscu, niezależnie od wielkości. Starannie wykonana, z wielką klasą i stylem, z starannie dobranych i starannie oszlifowanych materiałów, łączy w sobie piękno liryczne z dużym, solidnym brzmieniem, spełniając potrzeby każdego współczesnego artysty koncertowego i nagraniowego.

Zdjęcia tej gitary zrobione podczas budowy

Artykuł w magazynie Orfeo o Thomasie Dauge

Thomas Dauge: Od Libourne do szkoły francuskiej

Thomas Dauge urodził się w 1979 roku w Libourne, małym miasteczku w regionie Bordeaux w południowo-zachodniej Francji. Jako nastolatek zafascynował się muzyką, a w szczególności gitarą, a w 1998 roku zaczął budować własne instrumenty. Jego pierwsze próby obejmowały gitary folkowe i cygańskie, ale bardzo szybko przerzucił się na gitary klasyczne i flamenco, aż ostatecznie zdecydował się specjalizować wyłącznie w gitarach klasycznych. Otworzył swój warsztat w 2006 roku po 8 latach samouctwa w budowie gitar – w tym czasie dogłębnie studiował prace Daniela Friedericha w paryskim laboratorium akustyki muzycznej. Obecnie pracuje w Lugon-et-l'Île-du-Carnay, niedaleko Libourne, a GSI jest jego wyłącznym dystrybutorem w USA.

Hiszpańskie korzenie, francuska innowacja

Jego pierwsze instrumenty były w dużej mierze inspirowane muzyką hiszpańską ( Torres , Santos Hernández , Miguel Rodríguez ), ale stopniowo dążył do bardziej osobistego stylu, inspirowanego osiągnięciami szkoły francuskiej. Choć obecnie niewątpliwie należy do nowego pokolenia francuskich lutników, nadal czerpie z doświadczenia i wiedzy dawnych hiszpańskich mistrzów, których tak bardzo podziwia, a połączenie tych dwóch światów nadaje jego gitarom wyjątkowe miejsce w międzynarodowym świecie lutnictwa.

Thomas uważa, że prace restauracyjne wywarły głęboki wpływ na jego styl. Naprawiał gitary wielu historycznie ważnych lutników (m.in. Friedricha , Ignacio Flety ,Manuela Ramíreza i Miguela Rodrigueza), sporządzając dokumentację techniczną każdego z nich do własnej analizy – co wzmocniło zarówno jego przekonanie o uniwersalności dobrego lutnictwa, jak i zrozumienie, jak specyfika każdego lutnika kształtuje jego osobisty styl.

Drewno, pomiary i muzycy

Thomas dobiera drewno z najwyższą starannością, biorąc pod uwagę rodzaj cięcia, gęstość, elastyczność i fakturę, a także dostosowuje elastyczność usztywnienia do każdej płyty rezonansowej. Dla niego jednym z najważniejszych punktów jest dobre zarządzanie naprężeniami strukturalnymi płyty rezonansowej, a prowadzone przez niego zapisy pomiarów i ich wyników pozwoliły mu wypracować, empirycznie, bardzo osobiste brzmienie – jego głównymi celami są maksymalna muzykalność, równowaga, sustain i separacja polifoniczna. Ceni artystyczną wymianę z gitarzystami jako istotny element swojego rozwoju i ma wśród swoich klientów wielu profesjonalnych gitarzystów, w tym artystów koncertowych Fernando Milleta i Auréliena Colasa.