Zbudowana przez kolumbijskiego lutnika Eduardo Bossę, ta gitara ma płytę rezonansową z europejskiego świerku, a tył i boki z wyjątkowego, starego palisandru indyjskiego. To NAPRAWDĘ nagradzana gitara klasyczna, którą Eduardo zaprezentował na siódmym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marina Montero, który odbył się w Granadzie w Hiszpanii w lipcu/sierpniu 2024 roku. Jesteśmy niezmiernie podekscytowani, że możemy ją tutaj zaprezentować.
Podejście Eduarda do tworzenia gitar ma solidne podstawy w tradycyjnej szkole hiszpańskiej i dąży do oddania hołdu wielkim mistrzom przeszłości. Jednak artysta odwołuje się również do własnych korzeni i kultury – zarówno europejskiej, jak i amerykańskiej – aby wcielić w życie swój własny styl, nadając swoim gitarom unikalną i autentyczną tożsamość. Świadczą o tym oryginalne detale estetyczne, z których najbardziej wyróżniają się jego rozety, zachowujące jednocześnie elegancję i stonowaną jakość. Jego rozety oddają hołd tradycyjnemu rękodziełu plemiennemu kultury Zenú, rdzennych Amerykanów zamieszkujących kolumbijski region Karaibów – miejsce urodzenia Eduarda. Te rękodzieła są wykonywane ręcznie przez utalentowanych rzemieślników, którzy splatają czarno-białe włókna słomy, aby przedstawić prekolumbijskie motywy pasterskie, i stały się symbolem narodowym Kolumbii (zobacz zdjęcia w galerii, aby zobaczyć przykłady).
Konstrukcja jego gitar jest tradycyjna, jednak artysta podąża za własnymi projektami i schematami usztywnień, aby nadać im niepowtarzalny charakter. Te gitary charakteryzują się ogromną mocą i projekcją; głębokim i kontrolowanym basem w połączeniu z pełnym zakresem wysokich tonów o śpiewnej jakości i zaskakującym wybrzmieniu. Jednocześnie są łatwe w grze, niezwykle wygodne i przyjazne dla gracza. Zaawansowani gitarzyści odkryją, że szeroka paleta dostępnych barw, bogaty i responsywny zakres dynamiki oraz wyjątkowo równomierny rejestr wszystkich strun pod względem głośności, barwy i wybrzmienia zapewniają swobodę potrzebną do tworzenia muzyki, zwłaszcza w stylach klasycznych, od wczesnego renesansu po współczesność. Oprócz wspomnianych materiałów, gitarzysta użył również ciemnego honduraskiego mahoniu na gryf i afrykańskiej podstrunnicy z hebanu, co tworzy klasyczne połączenie drewna. Ostatni szlif stanowią subtelne detale wykonane z kolumbijskiego drewna comino, które dodają miksowi odpowiednią dawkę blasku. Ogólnie rzecz biorąc, jest to elegancki i wyrafinowany instrument, na którym gra się z przyjemnością, a który jednocześnie jest piękny.
