2025 Thomas Dauge SP/AR
| Rok | 2025 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Afrykańskie drzewo różane |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Francja |
| Luthier | Thomas Dauge |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasyczna Thomasa Dauge z 2025 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru afrykańskiego. Została wyprodukowana w Lugon-et-l'Île-du-Carnay niedaleko Bordeaux. Jej twórca został opisany w magazynie Orfeo Magazine nr 21.
Model koncertowy Thomasa Dauge'a
Thomas łączy tu dawnych hiszpańskich mistrzów, którzy go zainspirowali, z elementami, które dziś definiują szkołę francuską – zwłaszcza jej młodsze pokolenie. Skrzynia jest solidniejsza i sztywniejsza (i nieco cięższa): mahoniowe paski wyściełają wnętrze boków (podobnie jak w podejściu Dominique'a Fielda ), a tył ma trzy wysokie, poziome wsporniki i dwa podłużne, a także szeroki, gruby wspornik centralny. Bezpośrednim efektem jest to, że więcej drgań przenosi się na płytę rezonansową, co poprawia głośność i kształtuje charakter dźwięku.
Most bliżej otworu rezonansowego, jak Friederich
Thomas (podobnie jak Daniel Friederich ) przesunął również mostek proporcjonalnie bliżej otworu rezonansowego, co umieszcza 12. próg kilka milimetrów nad połączeniem gryfu z korpusem – co jest zauważalnie łatwiejsze do grania – i pozostawia miejsce na cały 19. próg pod wszystkimi 6 strunami. Jego zmodyfikowane ożebrowanie 7-wachlarzowe z długą, cienką łatką mostka wspiera tę pozycję mostka, wraz z jego własną wersją hiszpańskiego „usztywnienia wiolinowego”: dodatkowa lamela pod 3 wiolinowymi wachlarzami, oprócz standardowej skośnej lameli pod dolną harmoniczną, skracająca te wachlarze z obu stron.
Dźwięk i grywalność
Brzmienie jest absolutnie niesamowite: potężne, niemal „chropawe” brzmienie w każdym dźwięku, bogate w alikwoty. Zamiast alikwotów, które rozpraszają i „rozmywają” dźwięk podstawowy, alikwoty są gęsto i równomiernie upakowane w każdym dźwięku w całym rejestrze, dzięki czemu każdy dźwięk podstawowy pozostaje wyraźny – a serdeczne, gęste brzmienie, z doskonałym sustainem i separacją, sprawia, że gra legato to czysta przyjemność. Zakres dynamiki jest imponujący, a gitara pięknie reaguje na najmniejsze zmiany w ułożeniu dłoni i ataku – to mocna gitara koncertowa na każde profesjonalne warunki, solo lub w zespole, w sali dowolnej wielkości. Starannie zbudowana z klasą i stylem, z starannie dobranych, starannie oszlifowanych materiałów, łączy w sobie wspaniałe piękno liryczne z potężnym, solidnym brzmieniem, idealnym dla każdego współczesnego artysty koncertowego i nagraniowego.
Tło
Thomas Dauge: Od Libourne do szkoły francuskiej
Thomas Dauge urodził się w 1979 roku w Libourne, małym miasteczku w regionie Bordeaux w południowo-zachodniej Francji. Jako nastolatek zafascynował się muzyką, a w szczególności gitarą, a w 1998 roku zaczął budować własne instrumenty. Jego pierwsze próby obejmowały gitary folkowe i cygańskie, ale bardzo szybko przerzucił się na gitary klasyczne i flamenco, aż ostatecznie zdecydował się specjalizować wyłącznie w gitarach klasycznych. Otworzył swój warsztat w 2006 roku po 8 latach samouctwa w budowie gitar – w tym czasie dogłębnie studiował prace Daniela Friedericha w paryskim laboratorium akustyki muzycznej. Obecnie pracuje w Lugon-et-l'Île-du-Carnay, niedaleko Libourne, a GSI jest jego wyłącznym dystrybutorem w USA.
Hiszpańskie korzenie, francuska innowacja
Jego pierwsze instrumenty były w dużej mierze inspirowane muzyką hiszpańską ( Torres , Santos Hernández , Miguel Rodríguez ), ale stopniowo dążył do bardziej osobistego stylu, inspirowanego osiągnięciami szkoły francuskiej. Choć obecnie niewątpliwie należy do nowego pokolenia francuskich lutników, nadal czerpie z doświadczenia i wiedzy dawnych hiszpańskich mistrzów, których tak bardzo podziwia, a połączenie tych dwóch światów nadaje jego gitarom wyjątkowe miejsce w międzynarodowym świecie lutnictwa.
Thomas uważa, że prace restauracyjne wywarły głęboki wpływ na jego styl. Naprawiał gitary wielu historycznie ważnych lutników (m.in. Friedricha , Ignacio Flety ,Manuela Ramíreza i Miguela Rodrigueza), sporządzając dokumentację techniczną każdego z nich do własnej analizy – co wzmocniło zarówno jego przekonanie o uniwersalności dobrego lutnictwa, jak i zrozumienie, jak specyfika każdego lutnika kształtuje jego osobisty styl.
Drewno, pomiary i muzycy
Thomas dobiera drewno z najwyższą starannością, biorąc pod uwagę rodzaj cięcia, gęstość, elastyczność i fakturę, a także dostosowuje elastyczność usztywnienia do każdej płyty rezonansowej. Dla niego jednym z najważniejszych punktów jest dobre zarządzanie naprężeniami strukturalnymi płyty rezonansowej, a prowadzone przez niego zapisy pomiarów i ich wyników pozwoliły mu wypracować, empirycznie, bardzo osobiste brzmienie – jego głównymi celami są maksymalna muzykalność, równowaga, sustain i separacja polifoniczna. Ceni artystyczną wymianę z gitarzystami jako istotny element swojego rozwoju i ma wśród swoich klientów wielu profesjonalnych gitarzystów, w tym artystów koncertowych Fernando Milleta i Auréliena Colasa.

