2026 Alexis Parducci SP/AR

Gitara klasyczna Alexis Parducci z 2026 r. z płytą wierzchnią z postarzanego świerku szwajcarskiego oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego ciętego ćwiartkami. Została zbudowana w Mar del Plata w Argentynie przez twórcę, którego nazwisko pojawiło się w magazynie Orfeo Magazine (nr 23).

Alexis Parducci, laureat nagrody w Granadzie

Spotkaliśmy argentyńskiego lutnika Alexisa Parducciego podczas V Międzynarodowego Konkursu Gitarowego „Antonio Marín Montero” w Granadzie w Hiszpanii w 2022 roku, gdzie zdobył pierwszą nagrodę. Chociaż Alexis urodził się (i obecnie mieszka) w Argentynie, przeprowadził się do południowej Hiszpanii w wieku zaledwie 18 lat, gdzie mieszkał przez 10 lat. Tam odbywał praktyki u José Ángela Chacóna w Maladze. Spędził również czas w Granadzie i czuje głęboką więź z głębokimi korzeniami i duchem tamtejszego tworzenia gitar. Jego gitary charakteryzują się zatem bardzo tradycyjnym brzmieniem i responsywnością, podobnie jak lekki, południowo-hiszpański styl z połowy XX wieku, który od ponad pół wieku urzeka muzyków i słuchaczy.

Materiały i budownictwo

Do budowy tej gitary Alexis wykorzystał jedne ze swoich najlepszych materiałów, w tym wspaniały zestaw ćwiartkowo ciętego palisandru afrykańskiego na boki i tył, postarzany top ze świerku szwajcarskiego oraz gryf z cedru brazylijskiego. Gitara jest wyposażona w klucze Alessi. Została również zbudowana według tej samej specyfikacji, co zwycięska gitara z Granady. Top ma lekko usztywniony system 5-wentylatorowy z cienkim prętem wzmacniającym pod mostkiem. Co ciekawe, Alexis wyrzeźbił trójkątne usztywnienia świerkowe wzdłuż wewnętrznej strony boków, aby zwiększyć stabilność konstrukcji i umożliwić cieńszym bokom ruch podobny do przepony, zwiększając ich elastyczność.

Ton i ornamentyka długoziarnista

Aby uzyskać wysoką jakość brzmienia, Alexis dąży do stworzenia lekkiej, elastycznej płyty wierzchniej o szerokim zakresie dynamiki, głębokich basach, szerokiej palecie barw i czystych, lirycznych wysokich tonach. W tym celu podjął próbę zrozumienia, jak wszystkie elementy (i materiały) gitary muszą ze sobą współdziałać, tak aby każda część gitary wnosiła swój wkład i wspomagała ruch wszystkich pozostałych. Z estetycznego punktu widzenia Alexis ceni sobie surowe i starannie wykonane zdobienia, w tym liczne drobne, ale finezyjne zdobienia. Intarsje w rozecie i ściegach są wykonywane pracochłonną techniką „długiego słoja”, która – jego zdaniem – nadaje drewnu piękny blask, a także zapewnia długotrwałą stabilność, ponieważ usłojenie nie jest wystawione na działanie czynników zewnętrznych.

Pod względem konstrukcyjnym, brzmieniowym i estetycznym Alexis tworzy z głębokiego szacunku i miłości do wielkich konstruktorów przeszłości, jednocześnie czując potrzebę znalezienia w swojej pracy miejsca na własne, osobiste akcenty. Ta gitara to niezwykle solidnie wykonany instrument, który zawiera w sobie wszystko to. Jesteśmy bardzo zadowoleni ze współpracy z tym znakomitym producentem (GSI jest jego jedynym dystrybutorem w USA), a granie na tej gitarze i słuchanie jej to absolutna przyjemność.

Zdjęcia tej gitary zrobione tuż po jej ukończeniu

Alexis Parducci: Z Argentyny do Andaluzji i z powrotem

Argentyński lutnik Alexis Parducci opuścił Argentynę i wyjechał do południowej Hiszpanii, mając zaledwie 18 lat, gdzie spędził kolejne dziesięć lat. W Maladze odbywał praktyki u lutnika José Ángela Chacóna, a czas spędzony w Granadzie pozostawił w nim głębokie poczucie więzi z korzeniami lutnictwa tego miasta. Dziś wrócił do Argentyny i buduje w swoim warsztacie w Mar del Plata.

Tradycyjny dźwięk z osobistym akcentem

Alexis buduje w duchu lekkiej, południowo-hiszpańskiej gitary z połowy XX wieku. Dąży do elastycznego topu, w którym każda część instrumentu współgra ze sobą, i preferuje drobne, starannie wykonane zdobienia, często inkrustowane pracochłonną techniką długoziarnistą. Szacunek dla wielkich budowniczych przeszłości kieruje jego pracą, zawsze pozostawiając miejsce na własne pomysły.

Pierwsza nagroda w Granadzie

W 2022 roku Alexis zdobył pierwszą nagrodę na V Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w Granadzie w Hiszpanii, zorganizowanym przez Vicente Coves i Europejską Fundację Gitary.