2020 Francisco Barba SP/CY

Gitara flamenco blanca z 2020 roku zaprojektowana przez Francisco Barbę , z płytą wierzchnią z świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu, zbudowana w Sewilli, z rozetą w kształcie gwiazdy i tylko niewielkimi śladami zużycia.

Rozeta gwiaździsta i pogrubiona główka

Ta blanca to prawdziwa piękność, pełna uroczych detali, począwszy od rozety: jej mozaika w kształcie gwiazdy pochodzi ze starych mauretańskich płytek z Sewilli i okolicznych miast, wzoru preferowanego również przez pracownię Miguela Rodrígueza w Kordobie. Subtelny czerwono-czarny wzór obok rozety znajduje odzwierciedlenie w purflingu na górze i dopełnia wyrazisty główkowy motyw Barba.

Lekki jak piórko

Podobnie jak najlepsze flamenco Barbero , Arcángela , a nawet Santosa , jest lekkie jak piórko. Brzmienie jest pełne i zrównoważone, z dużą dynamiką, głośnością i charakterem flamenco, a lekka, elegancka szyjka i niska akcja dają odpowiednią dawkę „sizzle”.

Stan

Choć instrument jest używany, jest w doskonałym stanie, posiada jedynie niewielkie ślady użytkowania na wykończeniu – to doskonały instrument koncertowy na scenę lub do studia.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 25 – Flamenco: Początki gitary flamenco (z artykułem o Francisco Barbie i jego synach)

Francisco Barba: Mistrz lutnictwa flamenco z Sewilli

Francisco Barba (ur. 1939) jest najbardziej znanym lutnikiem w Sewilli i jednym z najbardziej szanowanych budowniczych gitar flamenco w całej Hiszpanii, z tego samego pokolenia co Manuel Reyes i Gerundino Fernández . Sewilczyk do szpiku kości, rozpoczął pracę jako stolarz w wieku czternastu lat w warsztacie stolarskim swojego ojca i zbudował swoją pierwszą gitarę w wieku osiemnastu lat, ucząc się w trakcie pracy. Bez nauczyciela i bez żadnych specjalistycznych narzędzi, opracował własne metody od podstaw – dlatego Barba jest zbudowana jak żadna inna gitara – i spędził całe swoje życie zawodowe w swoim warsztacie przy Calle Arroyo, w sercu Sewilli.

Francisco Barba i jego synowie: gitary robione przez sześć rąk

Od ponad trzydziestu lat Francisco buduje swoje gitary wspólnie z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio Barbą. Wszyscy trzej dzielą się każdym etapem pracy, zamiast się specjalizować, wybierając drewno z tym samym uchem i brzmieniem, a na końcu wspólnie tworzą każdą gitarę – dlatego, choć na etykiecie widnieje napis „Francisco Barba”, każda gitara w warsztacie jest dziełem całej trójki. Gitary Barba były instrumentami wielu najlepszych andaluzyjskich muzyków flamenco, między innymi Rafaela Riqueniego, Manolo Franco, Niño de Pury, Pedra Peñy, Manuela Moliny i Quique Paredesa. Rodzina Barba została opisana w25. numerze magazynu Orfeo w 2025 roku.