2010 Stephan Connor SP/CSAR (ex Grisha Goryachev)

Ten Stephan Connor z 2010 roku to gitara klasyczna ze świerku i palisandru CSA, z tradycyjną litą płytą wierzchnią i 22 progami, należąca wcześniej do Grishy Goryacheva.

Tradycyjny Connor

Nie ma tu podwójnej płyty ani użebrowania kratowego: lita świerkowa płyta wierzchnia ma pięć listewek wachlarza i cztery poprzeczne listewki między dolną belką harmoniczną a dolną krawędzią płyty. Nie brakuje eliptycznego portu dźwiękowego w boczku od strony basów, a podstrunnica ma 22 progi – aż do wysokiego D. Etykieta głosi: „Stephan Connor, Constructor, 2010, Boston”.

Ex Grisha Goryachev

Grisha Goryachev nabył tę gitarę podczas studiów klasycznych w Yale u Eliota Fiska; gdy powrócił do kariery poświęconej wyłącznie flamenco, sprzedał ją. Instrument ma ogromną moc, płytę ze świerku z wzorem bear claw i wyjątkowy komplet palisandru CSA.

Stephan Connor i boczny port dźwiękowy

Amerykański lutnik Stephan Connor od 1994 roku specjalizuje się w koncertowych gitarach klasycznych. Absolwent studiów muzycznych w College of Wooster w Ohio, budowy gitar uczył się w Timeless Instruments w Saskatchewan, przez wiele lat pracował w Bostonie – to miasto widnieje na jego etykietach – a obecnie buduje w Cataumet na Cape Cod w stanie Massachusetts. W 1993 roku wywiercił otwór w boczku gitary, aby grający lepiej ją słyszał, i od tamtej pory boczny port dźwiękowy skierowany w stronę muzyka jest jego znakiem rozpoznawczym.

Moc i tradycyjny głos

Po jego gitary sięgają muzycy, którzy szukają maksymalnej mocy, nie rezygnując z naturalnego, tradycyjnego charakteru brzmienia. Przełom nastąpił dzięki Eliotowi Fiskowi, a wśród wielu muzyków, którzy na nich grali, są Angel Romero, Sergio i Odair Assad, Scott Tennant, Marco Tamayo, Anabel Montesinos, José María Gallardo i David Tannenbaum. Buduje zarówno tradycyjne płyty wierzchnie z wachlarzowym użebrowaniem, jak i płyty z użebrowaniem kratowym, według własnych wzorów użebrowania.