2009 Stephan Connor CD/IN
| Rok | 2009 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Indian Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | Oil |
| Kraj | USA |
| Luthier | Stephan Connor |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ten Stephan Connor z 2009 roku to gitara klasyczna z cedru i palisandru indyjskiego, ze świerkowym użebrowaniem kratowym i bocznym portem dźwiękowym, zbudowana w Bostonie.
Cedrowa płyta z użebrowaniem kratowym
Cedrową płytę wierzchnią, wykończoną matowym olejem, podtrzymuje system świerkowych kratownic, natomiast korpus jest lakierowany. Eliptyczny port dźwiękowy w boczku od strony basów ma opcjonalną magnetyczną pokrywkę z palisandru, a podniesiona podstrunnica sięga wysokiego C na 20. progu. Etykieta głosi: „Stephan Connor, Constructor, 2009, Boston”.
Brzmienie
Gitara ma ogromną moc – to prawdziwy instrument dla muzyka na każdą okazję koncertową, solo i w zespole. Na filmie powyżej Brian Rodriguez gra na niej „El Testament d’Amèlia” Llobeta.
Tło
Stephan Connor i boczny port dźwiękowy
Amerykański lutnik Stephan Connor od 1994 roku specjalizuje się w koncertowych gitarach klasycznych. Absolwent studiów muzycznych w College of Wooster w Ohio, budowy gitar uczył się w Timeless Instruments w Saskatchewan, przez wiele lat pracował w Bostonie – to miasto widnieje na jego etykietach – a obecnie buduje w Cataumet na Cape Cod w stanie Massachusetts. W 1993 roku wywiercił otwór w boczku gitary, aby grający lepiej ją słyszał, i od tamtej pory boczny port dźwiękowy skierowany w stronę muzyka jest jego znakiem rozpoznawczym.
Moc i tradycyjny głos
Po jego gitary sięgają muzycy, którzy szukają maksymalnej mocy, nie rezygnując z naturalnego, tradycyjnego charakteru brzmienia. Przełom nastąpił dzięki Eliotowi Fiskowi, a wśród wielu muzyków, którzy na nich grali, są Angel Romero, Sergio i Odair Assad, Scott Tennant, Marco Tamayo, Anabel Montesinos, José María Gallardo i David Tannenbaum. Buduje zarówno tradycyjne płyty wierzchnie z wachlarzowym użebrowaniem, jak i płyty z użebrowaniem kratowym, według własnych wzorów użebrowania.

