1961 Arcángel Fernández nr 153 SP/CY

Ta pochodząca z 1961 roku gitara Arcángel Fernández nr 153 to biała gitara flamenco wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego. Powstała w jego pracowni w Madrycie w jednym z najbardziej pracowitych lat w początkach jego kariery.

Nr 153 z 1961 r.

Wczesne etykiety Arcángla były numerowane ręcznie, a ta – „Jesús y María, 26, Madryt”, ostemplowana i podpisana – nosi numer 153 i rok 1961. W połowie lat 60. przestał numerować swoje gitary, co sprawia, że te wczesne etykiety są cenną pomocą w śledzeniu jego twórczości.

Klasyczny Arcángel Blanca

Zbudowana ze świerku i cyprysu, z tradycyjną, lekko usztywnioną płytą wierzchnią, jest rodzajem gitary, która zbudowała jego reputację: lekka, szybko reagująca, z mocnym atakiem i tym suchym, drewnianym brzmieniem flamenco z połowy ubiegłego wieku, które tak wielu współczesnych twórców próbuje odtworzyć.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości