1961 Arcángel Fernández nr 108 SP/IN

Gitara klasyczna Arcángel Fernández No. 108 z 1961 roku wykonana z drewna świerkowego i palisandru indyjskiego, pochodząca z Madrytu. To rzadki egzemplarz klasycznego instrumentu z palisandru, wykonany przez jednego z najwybitniejszych twórców gitar flamenco.

Rzadki klasyk z palisandru autorstwa Arcángela Fernándeza

Arcángel uczył się u legendarnego Marcelo Barbero , a później udzielał korepetycji swojemu synowi, nieżyjącemu już Marcelo Barbero Hijo . Klasyczne instrumenty z palisandru tego producenta rzadko trafiają na rynek. Popyt na nie w ciągu ostatnich kilku dekad był tak duży (szczególnie w Japonii), że stały się jednymi z najrzadszych. Ten egzemplarz nosi wczesną numerowaną etykietę nr 108 z 1961 roku.

Dźwięk i stan

To wyjątkowo mocna gitara o potężnym brzmieniu, bardzo wyrazistym we wszystkich rejestrach, która z łatwością zaspokoiła swoją reputację. Poza dwoma dobrze załatanymi pęknięciami na płycie rezonansowej (żadnego z tyłu i boków), gitara jest marzeniem kolekcjonera (i gitarzysty). Niezwykle pożądana pod każdym względem – byliśmy zachwyceni, że mamy ten rzadki klejnot.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości