1964 Arcángel Fernández SP/CY

Ten egzemplarz Arcángel Fernández z 1964 roku to blanca flamenco wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, pochodząca z Madrytu. Zachowany w niemal idealnym stanie, bez pęknięć i napraw.

Blanca z 1964 roku w stanie niemal idealnym

Ten egzemplarz z 1964 roku nie ma pęknięć ani napraw, jedynie ślady użytkowania. Etykieta ma nowszy wzór z zielonymi ornamentami w narożnikach, których Arcángel nie numerował już – tylko „Jesús y María, 26, Madryt, rok 1964”.

Dźwięk

To prawdopodobnie jeden z lżejszych przykładów jego twórczości, jakie widzieliśmy, a co za tym idzie, charakteryzuje się bardzo mocnym, donośnym brzmieniem i błyskawiczną reakcją. Basy imponują bogactwem i głębią, a soprany mają piękny, śpiewny, niemal „liryczny” charakter. Kai Narezo gra go w teledysku obok trzech innych wspaniałych flamenco – Manuela Reyesa z 1970 roku, Antonio Marína Montero z 1972 roku i Gerundino Fernándeza z 1997 roku.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości