1964 Masaru Kohno nr 4 SP/IN

Masaru Kohno No. 4 z 1964 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego. Została wyprodukowana w Tokio w Japonii. W powyższym filmie Ikwhan Ji gra na niej gitarę Leo Brouwera.

Przed złotym medalem

Zbudowana w 1964 roku, trzy lata przed zdobyciem przez Kohno Złotego Medalu w Belgii, gitara ta ma klasyczne brzmienie tamtej epoki. Czyste, drewniane, a nawet nieco ciemne jak na świerk, ma brzmienie, które sprawiło, że gitary Kohno z tamtej epoki były tak podziwiane.

Numer modelu Kohno

Numer 4 to numer jego modelu (klasy) – sposób, w jaki Kohno umiejscowił tę gitarę w swoim ówczesnym zakresie. Wraz z upływem dekad, rok produkcji jest równie ważny, co numer. Nosi on wczesną etykietę „Masaru Kono, Constructor de Guitarras, Tokio”, numer 4 i ręcznie napisaną datę 1964.

Stan i wideo

Stan jest doskonały, bez pęknięć ani napraw, jedynie normalne, przyzwoite ślady użytkowania. Po wygodnym ustawieniu, gitara gra lekko i jest gotowa do występu na scenie. Na powyższym filmie Ikwhan Ji gra na tej gitarze „Un Día de Noviembre” Leo Brouwera.

Gitara w Japonii

Japońscy producenci gitar są bohaterami numeru 15 magazynu Orfeo – możesz przeczytać numer online lub znaleźć go w wydaniu drukowanym, w którym znajdują się numery od 11 do 15.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .