1969 Masaru Kohno nr 5 SP/IN

Masaru Kohno No. 5 z 1969 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego, wyprodukowana w Tokio w Japonii, z długością strun 660 mm i płytą wierzchnią wykończoną polerką francuską.

Kohno w 1969 roku

Klarowny, drzewny, a nawet nieco ciemny jak na świerkowy, ma brzmienie, które sprawiło, że gitary Kohno z tamtej epoki były tak podziwiane. Długie struny o długości 660 mm zapewniają wiolinom dodatkowe napięcie i projekcję.

Numer modelu i etykieta

Numer na etykiecie to numer modelu (klasy) gitary Kohno, który oznaczał miejsce każdej z nich w jego zakresie – a ponieważ skala zmieniała się na przestrzeni dekad, rok ma równie duże znaczenie jak numer. Etykieta warsztatu Nishiikebukuro jest oznaczona numerem 5 i datowana na 1969 rok.

Wykończenie i stan

Tył i boki zachowały oryginalny lakier, a płyta wierzchnia została odnowiona politurą francuską. Stan jest doskonały, bez pęknięć ani napraw, jedynie normalne, przyzwoite ślady użytkowania. Instrument jest gotowy do koncertu, wygodnie ustawiony i łatwy w grze.

Dalsza lektura

Numer 15 magazynu Orfeo, „Gitara w Japonii”, jest dostępny do przeczytania online oraz w wersji drukowanej jako część „Orfeo Magazine, 11-15”.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .