1974 Marcelino López CD/CSAR
| Rok | 1974 |
| Płyta wierzchnia | Cedr |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 660 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Hiszpania |
| Luthier | Marcelino López Nieto |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Gitara klasyczna Marcelino Lópeza Nieto z 1974 roku wykonana z cedru i palisandru CSA, została wyprodukowana w Madrycie w Hiszpanii. Została zakupiona od pierwotnego właściciela, który odebrał ją od samego Marcelina w 1974 roku.
Jeden właściciel od 1974 roku
Nabyliśmy tę gitarę od jej pierwotnego właściciela, który odebrał ją bezpośrednio od Marcelino w Hiszpanii w 1974 roku – zobacz dodatkowe zdjęcia w galerii. Wykonana w 1974 roku, jest doskonałym przykładem stylu, który propagował.
Stan
Stan jest doskonały jak na gitarę w tym wieku. Poza śladami użytkowania, gitara nie nosi śladów napraw ani uszkodzeń. Jest gotowa na koncerty i występy w każdych warunkach. To fantastyczny egzemplarz autorstwa jednego z najsłynniejszych hiszpańskich lutników.
Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 3 – wywiad z Marcelino Lópezem Nieto · Orfeo nr 3 na naszym blogu · nasz wywiad z Marcelino z 2008 r.
Tło
Marcelino López Nieto (1931–2018): twórca gitar z Madrytu
Zmarły Marcelino López Nieto był jednym z najbardziej szanowanych hiszpańskich lutników XX wieku. Początkowo grał na gitarze – był uczniem Daniela Fortei, który sam uczył się u Tárregi – a jego zawodowe doświadczenie obejmowało stolarstwo, więc przejście do tworzenia gitar przyszło naturalnie, podobnie jak w przypadku wielu lutników w historii. Po śmierci Santosa Hernándeza w 1943 roku zaprzyjaźnił się z wdową po nim, Matilde Ruiz López, i mógł spędzać czas w warsztacie Santosa, zanim w 1949 roku, w wieku 18 lat, założył własny warsztat. Na początku lat 70. współpracował również z firmą Hernández y Aguado i na przestrzeni lat zbudował kilka modeli „Hernández y Aguado”.
Gitary o małym korpusie w tradycji Torresa
Choć Marcelino pochodził z Madrytu, nigdy nie pozostawał w cieniu większych, solidniejszych gitar ze szkoły Ramíreza. Zawsze preferował budowę w tradycyjnym stylu Antonia de Torresa i południowohiszpańskich lutników – z mniejszym korpusem bez podwójnych boków, głównie świerkowymi płytami wierzchnimi i wykończeniem polerowanym na kolor francuski. Oprócz gitar klasycznych i flamenco, budował również instrumenty historyczne, od vihueli, lutni i gitar barokowych i romantycznych po skrzypce, wiele z nich na podstawie oryginałów z jego własnej, bogatej kolekcji.
