1976 David Rubio SP/CSAR (ex Alice Artzt)

Klasyczna gitara Davida Rubio z 1976 r., z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana w Anglii dla koncertowej gitarzystki Alice Artzt, z jej dedykacją wyrytą wewnątrz pięty.

W powyższym filmie Giovanni Piacentini gra na gitarze utwór „Una Flor en la Laguna” z utworu „Suite Montebello” Julio Césara Olivy.

Zbudowany dla Alice Artzt

Ta gitara została zbudowana dla Alice Artzt, czołowej artystki nagrywającej i solowej koncertowiczki z lat 70. i 90. XX wieku, jako kopia jej gitary Rubio z 1967 roku. Chociaż nigdy jej nie otrzymała, dedykacja zachowała się w postaci inskrypcji na wewnętrznej stronie pięty (patrz zdjęcie).

Intarsje z warsztatu klawesynowego

Instrument ten ukazuje kunszt Rubia, z dyskretnymi, ale gustownymi inkrustacjami na główce – połączeniem, jak się wydaje, jego podziwu dla Simplicio z finezją jego barokowych instrumentów, zwłaszcza bogato inkrustowanych klawesynów. Materiały są wykwintne, a przede wszystkim palisander CSA, z którego wykonano tył i boki.

Dźwięk i stan

Brzmienie jest gęste i bogate, z niesamowitym podtrzymaniem wysokich tonów, a jego doskonała, nigdy nie dudniąca głośność sprawdzi się na każdym recitalu czy koncercie. Od czasu zrobienia zdjęć instrument został wyposażony w nowy zestaw kluczy Rodgersa; poza tym jest w doskonałym, oryginalnym stanie, bez uszkodzeń ani napraw.

David Rubio: Od gitarzysty flamenco do mistrza budowy instrumentów

David Rubio (1934–2000) jest prawdopodobnie najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Anglii i ojcem założycielem angielskiej szkoły gitarowej. Urodzony jako David Spink i wychowany w Londynie, studiował medycynę w Trinity College w Dublinie, a następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie zarabiał na życie jako gitarzysta flamenco, akompaniując śpiewakom i tancerzom – i zyskał przydomek „Rubio” ze względu na swoją rudą brodę. Zespół flamenco, który koncertował, sprowadził go do Nowego Jorku, gdzie, dzięki temu, co zobaczył w hiszpańskich sklepach gitarowych, nauczył się sam budować gitary pod pseudonimem „Jose” Rubio. W ciągu kilku lat Julian Bream grał już na jego instrumentach.

Gitary, lutnie, klawesyny i skrzypce

Rubio powrócił do Anglii w 1967 roku i, w warsztatach pod Oksfordem, a od 1979 roku w Cambridge, zbudował niezwykle szeroką gamę instrumentów: gitary i lutnie, klawesyny, skrzypce barokowe i współczesne, altówki i wiolonczele. Pod koniec lat 60. i 70. XX wieku wyszkolił w swoich metodach trzech młodych lutników – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera – którzy zbudowali gitary jego projektu, oznaczone ich inicjałami. Pod koniec życia, wspólnie z Paulem Galbraithem, opracował radykalną gitarę 8-strunową, model „Brahms”. Zmarł w Cambridge 21 października 2000 roku, pozostawiając po sobie ponad tysiąc instrumentów.