1981 Masaru Kohno nr 30 SP/CSAR

Masaru Kohno No. 30 z 1981 roku to klasyczna gitara z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wyprodukowana w Tokio w Japonii. Jest to potężna gitara pochodząca z jednego z najbardziej szanowanych warsztatów XX wieku.

Potężny Kohno z 1981 roku

To klasyczne brzmienie gitar Kohno z tamtych lat – czyste, drzewne, z nutą mroku, nietypową dla świerku. Jest też dość potężne i z łatwością wypełniłoby każdą dużą salę.

Numer modelu i etykieta

Zanim na początku lat 80. wprowadził modele z nazwami, Kohno identyfikował swoje gitary numerem modelu (klasy), takim jak ten nr 30; ponieważ skala zmieniała się z czasem, należy ją zawsze odczytywać wraz z rokiem produkcji. Etykieta „Masaru Kohno Luthier” z adresem warsztatu Nishiikebukuro w Tokio zawiera numer 30, 1981, i jest podpisana przez Kohno.

Stan

Stan jest doskonały, bez pęknięć ani napraw, jedynie normalne, przyzwoite ślady użytkowania oraz kilka miejsc, które wyglądają na lekko „mleczne” w wykończeniu, gdzie nastąpiło lekkie odwarstwienie od drewna – czysto estetyczne, ponieważ gitara jest solidna konstrukcyjnie. Po wygodnym ustawieniu, gra się na niej lekko i jest gotowa do występów na scenie. Długość strun wynosi 660 mm, a siodełko 53 mm.

W magazynie Orfeo

Magazyn Orfeo poświęcił swój 15. numer gitarze w Japonii. Można go przeczytać online, a także jest częścią wydania drukowanego „Orfeo Magazine, 11-15”, dostępnego w GSI .

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .