1982 José Romanillos „La Velez” SP/CSAR

Oznaczona numerem 603 i nazwana „La Velez”, gitara klasyczna José Romanillosa z 1982 roku łączy w sobie świerkowy wierzch z tyłem i bokami z palisandru CSA. Została zbudowana w jego warsztacie w Semley w hrabstwie Wiltshire w Anglii.

Słodkie, liryczne i prawie bezgłośne Romanillos

Ten instrument ma wszystkie cechy wyjątkowego Romanillo – krótko mówiąc, słodkie i liryczne brzmienie z doskonałą separacją. Głośność jest znakomita, a jednocześnie gitara jest niemal „bezgłośna”: szum strun i dźwięk paznokci są pochłaniane, a nie wzmacniane, dzięki czemu same nuty brzmią bez przeszkód. Wyjątkowy instrument muzyczny.

Klasyczny wygląd Romanillos w kolorze CSA Rosewood

Gitara ma klasyczną estetykę Romanillos – mauretańskie łuki w kształcie główki i mozaikowej rozety. Jest nieco mniejsza, bardzo przypominając klasyczne modele „ Torres ” i wczesny stylHauser I , w których Romanillos jest prawdopodobnie największym mistrzem.

Stan

Stan jest doskonały, z dwoma zachowawczo naprawionymi pęknięciami na płycie wierzchniej – tył i boki są bez pęknięć. Wykończenie jest oryginalne, z jedynie niewielkimi, normalnymi śladami użytkowania. Nadaje się zarówno dla lutnika, jak i kolekcjonera, arcydzieło jednego z czołowych lutników XX wieku.

Artykuł Orfeusza o José Romanillosie

José Luis Romanillos: Z Madrytu do Semley

José Luis Romanillos Vega (1932–2022) urodził się w Madrycie i w wieku trzynastu lat został oddelegowany do madryckiej firmy stolarskiej. W 1956 roku przeprowadził się do Anglii, aby pracować w szpitalu w Epsom, a kilka miesięcy później w szpitalu w Londynie. Pięć lat później stworzył w Londynie swoją pierwszą hiszpańską gitarę. W 1970 roku, zachęcony przez angielskiego gitarzystę Juliana Breama , założył warsztat lutniczy w wiosce Semley w Wiltshire. To właśnie tam zbudował legendarną gitarę z 1973 roku, na której Bream koncertował i nagrywał przez wiele lat.

„Stradivarius gitary”

Gitary Romanillos zyskały uznanie gitarzystów na całym świecie, takich jak Carlos Bonell, Gilbert Biberian i Antigoni Goni, a także wielu innych. Brytyjski „Daily Mail” nazwał go „Stradivariusem gitary”, a włoski magazyn „Sei Corde” „najważniejszym żyjącym twórcą instrumentów strunowych”.

Autor i nauczyciel

W 1995 roku zrezygnował z pełnoetatowego budowania gitar i przeniósł się do Guijosa w Hiszpanii – wiejskiego regionu przyłączonego do Sigüenzy, w północnej części prowincji Guadalajara. Opublikował kilka ważnych książek, w tym biografię i studium Antonia de Torresa oraz słownik hiszpańskich lutników i lutników zatytułowany „Vihuela de Mano i gitara hiszpańska”. Był również znanym i niestrudzonym organizatorem kursów i wykładów na temat hiszpańskiego lutnictwa w wielu krajach. José Luis Romanillos zmarł w Sigüenzie 12 lutego 2022 roku.