1986 José Romanillos „La Ines” SP/IN

Gitara José Romanillos „La Ines” nr 642 z 1986 r., bez pęknięć ani napraw, z oryginalnym wykończeniem, jest pełnowymiarową gitarą klasyczną koncertową z drewna świerkowego i palisandru indyjskiego, wyprodukowaną w Semley, Wiltshire, Anglia.

Głos Romanillos: słodki ton, doskonała separacja

Oto wszystkie cechy wyjątkowego Romanillo: słodki i liryczny ton z doskonałą separacją i znakomitą głośnością – a jednocześnie gitara jest niemal „bezgłośna”, pochłaniając dźwięki strun i paznokci zamiast je wzmacniać, dzięki czemu same dźwięki wybrzmiewają bez przeszkód. Podsumowując, jest to niezwykły instrument muzyczny.

Łuki Maurów i kompaktowe proporcje Torresów

Posiada klasyczną estetykę Romanillos – łuki mauretańskie w kształcie główki i mozaice rozety. Choć jest to „pełnowymiarowy” instrument koncertowy, jego proporcje korpusu są nieco bardziej zwarte, nawiązując do klasycznych, dużych modeli „ Torres ” i wczesnego styluHausera I , których Romanillos jest prawdopodobnie największym mistrzem.

Stan

Stan jest doskonały, bez pęknięć ani napraw. Wykończenie jest oryginalne, z jedynie niewielkimi, normalnymi śladami użytkowania. Nadaje się zarówno dla lutnika, jak i kolekcjonera – arcydzieło jednego z najwybitniejszych lutników XX wieku.

Artykuł Orfeusza o José Romanillosie

José Luis Romanillos: Z Madrytu do Semley

José Luis Romanillos Vega (1932–2022) urodził się w Madrycie i w wieku trzynastu lat został oddelegowany do madryckiej firmy stolarskiej. W 1956 roku przeprowadził się do Anglii, aby pracować w szpitalu w Epsom, a kilka miesięcy później w szpitalu w Londynie. Pięć lat później stworzył w Londynie swoją pierwszą hiszpańską gitarę. W 1970 roku, zachęcony przez angielskiego gitarzystę Juliana Breama , założył warsztat lutniczy w wiosce Semley w Wiltshire. To właśnie tam zbudował legendarną gitarę z 1973 roku, na której Bream koncertował i nagrywał przez wiele lat.

„Stradivarius gitary”

Gitary Romanillos zyskały uznanie gitarzystów na całym świecie, takich jak Carlos Bonell, Gilbert Biberian i Antigoni Goni, a także wielu innych. Brytyjski „Daily Mail” nazwał go „Stradivariusem gitary”, a włoski magazyn „Sei Corde” „najważniejszym żyjącym twórcą instrumentów strunowych”.

Autor i nauczyciel

W 1995 roku zrezygnował z pełnoetatowego budowania gitar i przeniósł się do Guijosa w Hiszpanii – wiejskiego regionu przyłączonego do Sigüenzy, w północnej części prowincji Guadalajara. Opublikował kilka ważnych książek, w tym biografię i studium Antonia de Torresa oraz słownik hiszpańskich lutników i lutników zatytułowany „Vihuela de Mano i gitara hiszpańska”. Był również znanym i niestrudzonym organizatorem kursów i wykładów na temat hiszpańskiego lutnictwa w wielu krajach. José Luis Romanillos zmarł w Sigüenzie 12 lutego 2022 roku.