1996 Tobias Braun SP/CY
| Rok | 1996 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Cyprys |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | francuski polski |
| Kraj | Austria |
| Luthier | Tobias Braun |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Gitara flamenco blanca Tobiasa Brauna z 1996 r. z płytą wierzchnią z świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu, wykonana w pobliżu Wiednia – to rzadka gitara flamenco tego twórcy, którą nazwał „La Mediterranea”.
Mozaika w stylu Santosa
Inspirowana Santosem mozaika „fal” rozety powraca na całej gitarze: w centralnym pasie u podstawy, w intarsji otaczającej pasek z palisandru z tyłu oraz w bloku krawata. Niewielki motyw pojedynczej kratki biegnie wzdłuż górnej purflingu i po obu stronach rozety.
Zbudowany na podstawie Manuela Reyesa z 1989 r.
Konstrukcyjnie Tobias oparł tę gitarę na gitarze Manuela Reyesa z 1989 roku, należącej do znanego mu znakomitego muzyka flamenco i nauczyciela. Ma mnóstwo mocy, pazura i growlu, a lekka budowa nadaje jej brzmienie i reakcję znakomitych hiszpańskich blancas z połowy XX wieku. W stanie gotowym do koncertu, brzmiałaby fantastycznie solo lub w zespole.
Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 17 – Gitara wiedeńska (z artykułem o Tobiasie Braunie)
Tło
Tobias Braun: Wytwórca wyszkolony w technice Romanillo w Lesie Wiedeńskim
Tobias Braun urodził się w Holzminden w Niemczech w 1960 roku i dorastał w Perchtoldsdorfie, niedaleko Wiednia. Swoją pierwszą gitarę zbudował samodzielnie w 1983 roku, a następnie w latach 1984-1992 ukończył cztery kursy u José Luisa Romanillosa. W 1989 roku uzyskał certyfikat mistrza rzemiosła w Wiedniu i pomógł w tłumaczeniu książki Romanillosa o Antoniu de Torresie na język niemiecki. Od 1998 roku pracuje w Gaaden w Lesie Wiedeńskim.
Santos, Ramírez i Rare Woods
Jego gitary wywodzą się z dorobku starych hiszpańskich mistrzów – przede wszystkim Santosa Hernándeza z 1924 roku, którego był studentem i na którym wykładał, orazManuela Ramíreza z 1912 roku. Wiele z nich ma mały tornavoz dla lepszej projekcji i przejrzystości, a on sam jest jednym z niewielu twórców od czasówGarcíi i Simplicio, którzy pracowali z drewnem satynowym. Jego gitara została opisana w magazynie Orfeo nr 17 w artykule „Gitara wiedeńska”.

