2003 Sakurai-Kohno "Maestro" SP/CSAR (ex John Dearman)

Zaprojektowana przez najsłynniejszego japońskiego lutnika, Masaru Kohno , ta gitara to najwyższej klasy gitara koncertowa, a po śmierci Kohno w 1998 roku, jej produkcją zajął się jego bratanek, Masaki Sakurai. Przez wiele lat była to najwyższa półka w ofercie tego warsztatu, charakteryzująca się najlepszymi materiałami, intarsjami i kunsztem wykonania. Na gitarach Sakurai-Kohno przez lata grali m.in. Oscar Ghiglia, Eduardo Fernandez, Shinichi Fukuda, a nawet Sharon Isbin i Julian Bream.

Ta konkretna gitara miała jak dotąd tylko jednego właściciela: Johna Dearmana, zdobywcę nagrody Grammy w Los Angeles Guitar Quartet. Poniżej znajdziesz jego refleksje na temat tego instrumentu.

Boki i tył z palisandru w tym instrumencie są zachwycające, a świerkowy top jest idealnie cięty ćwiartkami z dużą ilością jedwabiu. Grywalność jest doskonała. Brzmienie jest piękne, a głośność bardzo, bardzo dobra. Polecamy tę gitarę każdemu, w tym muzykom koncertującym i nagrywającym. Gitara praktycznie nie nosi śladów użytkowania, mimo że ma ponad 20 lat, jest w idealnym stanie.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Zaczęliśmy regularnie koncertować w Japonii w połowie lat 90. To był prawdziwy złoty wiek dla recitali gitarowych w Japonii. Wszyscy najlepsi gitarzyści przyjeżdżali tam, żeby grać w fantastycznych salach koncertowych. A fani byli chyba najbardziej entuzjastyczni, jakich kiedykolwiek spotkaliśmy. Po koncertach czekały na autografy setki osób.

Około 2001-2 roku zagraliśmy koncert w Tokio, po którym poznaliśmy Masakiego Sakuraia, bratanka i następcę Masaru Kohno, czołowego japońskiego lutnika. Pan Sakurai był niezwykle miły, o łagodnym usposobieniu. Był fanem kwartetu i zapytał, czy mógłby zbudować dla nas cztery gitary. Scott i ja skorzystaliśmy z jego oferty. Gitary zostały dostarczone w 2003 roku, a Scott i ja postanowiliśmy, że każdy z nas weźmie nieotwarte pudełko, żeby uniknąć „dyskusji” o tym, kto dostał którą gitarę!

Naprawdę pokochałem tę gitarę, bo nie przypomina niczego innego, co miałem wcześniej – tak czyste i skupione brzmienie, duża moc – można nią naprawdę pociągnąć strunę – idealny balans i doskonała grywalność. Zupełnie jak wyobrażam sobie posiadanie wyjątkowej, tradycyjnej gitary, może nawet czegoś zbliżonego do Boucheta. Wychowałem się na gitarach hiszpańskich i amerykańskich, więc dla mnie to było to „inne” brzmienie.

- John Dearman, listopad 2025