Włoski lutnik Gabriele Lodi pochodzi z rodziny lutników klasycznych i z radością spędził większość dzieciństwa pomagając w warsztacie ojca. W wieku 20 lat oficjalnie uznał lutnictwo za swój zawód i zaczął koncentrować się na swojej fascynacji instrumentami historycznymi. Dzięki temu zainteresowaniu wiele jego dzisiejszych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce.

Ten instrument jest częścią serii „Expo” Gabriele i był prezentowany na wystawie gitar Roma Guitar Exhibition 2025. Jest to również jego najnowszy hołd dla wielkiego Antonia de Torresa, który w ostatnich latach stał się główną siłą napędową działalności Gabriele jako konserwatora, historyka i oczywiście budowniczego. Gabriele odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji zaczerpnął z jego warsztatu pewne spostrzeżenia, które skłoniły go do zgłębiania własnych, innowacyjnych pomysłów, aby kontynuować to, co uważa za własne kroki w kierunku przeniesienia tradycji Torresa do współczesności. Być może najlepiej będzie pozwolić Gabriele'owi wypowiedzieć się na temat swojej misji w ogóle, a w szczególności na temat tej gitary (nr 140):

Jak wielu wie, jestem niezwykle przywiązany do tradycji. Jednak to właśnie dogłębne studium hiszpańskiej konstrukcji i wzornictwa, mające na celu zrozumienie celów Maestro Torresa, zainspirowało mnie do świadomego przemyślenia mojej pracy i stworzenia gitary, która spełniałaby również wymagania współczesnych gitarzystów. Polifoniczna wyrazistość i głęboki rezonans pudła rezonansowego to główne cechy, które chcę osiągnąć dzięki cienkiej i elastycznej płycie rezonansowej, tak jak uczy nas konstrukcja Torresa. Dążę do uzyskania równowagi z nowoczesną grywalnością, szybką reakcją, sustainem i zakresem dynamiki. Hiszpańska tradycja uczy nas, że podstawowym sposobem usztywnienia płyty rezonansowej jest użycie „ABANICO” (wachlarza). W tym duchu wbudowałem w dolną część płyty rezonansowej gęstą strukturę usztywnień, które służą przede wszystkim do wspierania ruchu mostka, ale także do kontrolowania i zarządzania każdą częścią płyty rezonansowej, aby zmaksymalizować reakcję na nowoczesne struny nylonowe pod palcami – które w ekstremalny sposób zachowują się w przypadku strun jelitowych.

Ten instrument został zbudowany na podstawie wymiarów dwóch oryginalnych gitar Torresa z 1888 roku – SE 113 i SE 114. Elementy dekoracyjne rozety i purflingu inspirowane są wczesnym okresem twórczości Torresa, charakteryzując się wyrazistym wzorem jodełki w odcieniach czerwieni, zieleni i orzecha laskowego, kontrastującym z czarno-białymi zdobieniami mozaiki rozety i purflingu. Wybrałem zestaw kluczy z pięknie grawerowanym wzorem, który pasuje do subtelnej centralnej mozaiki mauretańskiej rozety.

Dzięki tej aktualizacji projektu modelu „My Torres Interpretation” kontynuuję swoją misję promowania gitary, która odchodzi od ograniczonego, „pudełkowego” brzmienia, charakterystycznego dla wielu gitar, a zamiast tego dąży do pobudzania wyobraźni, aby osiągnąć orkiestrową i wokalną polifonię, którą jako instrument solowy może osiągnąć tylko gitara hiszpańska! Osobiste podziękowania dla Davida Colletta za wsparcie i szerzenie wartości tradycji!

To znakomicie wykonany instrument, w którym nie pominięto żadnego szczegółu. Choć „używany”, wygląda na nigdy nieużywany – jest w nieskazitelnym, zupełnie nowym stanie. Wierzymy, że sam Torres byłby zdumiony i dumny, widząc, jak jego dziedzictwo jest kontynuowane, ponad wiek po jego śmierci, dzięki ważnej pracy wielu twórców, takich jak Gabriele, a w szczególności dzięki temu instrumentowi. Gratulujemy Gabriele'owi kolejnego arcydzieła!

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo