2007 Tobias Braun SP/SW

Gitara klasyczna Tobiasa Brauna z 2007 roku, z płytą wierzchnią z niemieckiego świerku oraz bokami i tyłem z drewna satynowego – zbudowana według jego szczegółowych planów gitary Santos Hernández Luise Walker z 1924 roku.

Santos Luise Walker z 1924 roku

Lata temu Tobias sporządził obszerne notatki na temat tego Santosa, który wówczas należał jeszcze do jego pierwszej właścicielki, Luise Walker – jednej z czołowych gitarzystek XX wieku i uczennicy Miguela Llobeta. Pracuje na podstawie własnych projektów, dostosowanych do potrzeb dzisiejszego gitarzysty koncertowego: szersze siodełko i nieco grubszy gryf, płyta wierzchnia i tył, a boki, usztywnienia i rozstaw usztywnień są zgodne z oryginałem.

Kluczowy motyw z Lasu Wiedeńskiego

Rozeta przedstawia motyw kluczowy zaczerpnięty ze starożytnego kamiennego znaku granicznego w pobliżu jego warsztatu pod Wiedniem. Świerk ma ślady niedźwiedziego pazura, a tył i boki z satynowego drewna – drewna używanego przez Garcíę i Simplicio, które Tobias przywrócił – dają czyste, głośne, okrągłe i gęste brzmienie. 16-milimetrowy tornavoz i grawerowane klucze Rubner dopełniają całość: nowoczesna gitara koncertowa z pełnymi, równymi wysokimi tonami, przenikliwymi basami i staroświeckim hiszpańskim brzmieniem.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 17 – Gitara wiedeńska (z artykułem o Tobiasie Braunie)

Tobias Braun: Wytwórca wyszkolony w technice Romanillo w Lesie Wiedeńskim

Tobias Braun urodził się w Holzminden w Niemczech w 1960 roku i dorastał w Perchtoldsdorfie, niedaleko Wiednia. Swoją pierwszą gitarę zbudował samodzielnie w 1983 roku, a następnie w latach 1984-1992 ukończył cztery kursy u José Luisa Romanillosa. W 1989 roku uzyskał certyfikat mistrza rzemiosła w Wiedniu i pomógł w tłumaczeniu książki Romanillosa o Antoniu de Torresie na język niemiecki. Od 1998 roku pracuje w Gaaden w Lesie Wiedeńskim.

Santos, Ramírez i Rare Woods

Jego gitary wywodzą się z dorobku starych hiszpańskich mistrzów – przede wszystkim Santosa Hernándeza z 1924 roku, gitary Luise Walker, na której studiował i o której wykładał, orazManuela Ramíreza z 1912 roku. Wiele z nich ma mały tornavoz dla lepszej projekcji i przejrzystości, a on sam jest jednym z niewielu twórców od czasówGarcíi i Simplicio, którzy pracowali z drewnem satynowym. Jego gitara została opisana w magazynie Orfeo nr 17 w artykule „Gitara wiedeńska”.