2011 Rafael Moreno Rodríguez SP/MP

Gitara klasyczna Rafaela Moreno Rodrígueza z 2011 r. wykonana z drewna świerkowego i klonowego, pochodząca z hiszpańskiej Granady, z dodanymi płytkami rezonansowymi. To potężny instrument koncertowy, który z łatwością wpisuje się w styl flamenco.

Moc ze staroświeckim głosem

Niewiele gitar tego producenta może pochwalić się tak bogatym brzmieniem: jest potężna, porównywalna z najpotężniejszymi instrumentami z płytą wierzchnią z kratownicy lub typu sandwich, a jednocześnie brzmienie pozostaje bogate, tradycyjne i starohiszpańskie. Główka została wyrzeźbiona w klasycznym kształcie granatu, co jest hołdem dla Granady („granada” oznacza „granat”). To solidna gitara koncertowa, którą gorąco polecamy ze względu na jej koncertowe brzmienie i wyrafinowane, unikalne wykonanie.

Stan i konfiguracja

Stan instrumentu jest doskonały, posiada jedynie niewielkie ślady użytkowania (oraz wgniecenie na czubku główki), a do gitary dodano płytki montażowe, dzięki czemu nadaje się ona zarówno do gry klasycznej, jak i flamenco – obecnie gitara jest ustawiona do gry klasycznej, ale można ją łatwo obniżyć do gry flamenco.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 8 – Szkoła w Granadzie

Rafael Moreno Rodríguez: twórca gitar klasycznych i flamenco z Granady

Rafael Moreno Rodríguez (ur. 1954) – „Rafa” dla wszystkich w Granadzie – zaczął wytwarzać gitary w wieku 12 lat pod czujnym okiem Manuela Lópeza Bellido i Antonio Marína Montero . W tych wczesnych latach uczył się również u Eduardo Ferrera, często nazywanego „nauczycielem nauczycieli” szkoły w Granadzie. Chociaż nie był spokrewniony z Miguelem Rodríguezem z Kordoby, uważa gitary Rodrígueza za jeden ze swoich najsilniejszych wpływów, obok gitar Santosa Hernándeza i Benito Ferrera. Po zakończeniu nauki otworzył własny sklep przy słynnej Cuesta de Gomérez, poniżej Alhambry, gdzie pozostał do 2000 roku; od tego czasu pracuje w Jesús y María 10.

Jeden poziom gitary, w całości wykonany ręcznie

Rafa pracuje sam i nie spieszy się. Każdą gitarę buduje od podstaw – aż po mostek i siodełko z kości, rzeźbione ręcznie – głównie z palisandru CSA, świerku i cedru, które sam kupił, sam przyciął i wyleczył, a sam tworzy tylko jeden poziom instrumentu. Na jego gitarach klasycznych i flamenco grali m.in. Pepe i Celin Romero, Vicente Coves, Gerardo Núñez, Juan i Pepe Habichuela oraz nieżyjący już śpiewak flamenco Enrique Morente.