2011 Tobias Braun SP/SW

Gitara klasyczna Tobiasa Brauna z 2011 roku, z płytą wierzchnią z niemieckiego świerku w stylu bearclaw oraz bokami i tyłem z drewna satynowego, wyprodukowana w okolicach Wiednia.

Przywracanie Satinwood

Drewno satynowe jest trudne w obróbce i większość twórców rezygnuje z niego;Enrique García i Francisco Simplicio byli w tym mistrzami, a Tobias spędził lata na jego ponownym wprowadzaniu ze względu na brzmienie, jakie wydaje. Rozeta przedstawia jego kluczowy motyw, zaczerpnięty ze starego kamiennego znaku granicznego w pobliżu jego warsztatu.

Ciepło Santosa, jasność Ramíreza

Jego własna plantilla i ożebrowanie ujawniają dwa inspiracje z jego życia: gitarę Santos Luise Walker z 1924 roku i gitaręManuela Ramíreza z 1912 roku. 16-milimetrowy tornavoz dodaje projekcji, a głośność jest niesamowita jak na gitarę wykonaną tradycyjnie. Grawerowane klucze Rubner i nieco węższe siodełko 51,5 mm dopełniają ten wyjątkowy i angażujący instrument.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 17 – Gitara wiedeńska (z artykułem o Tobiasie Braunie)

Tobias Braun: Wytwórca wyszkolony w technice Romanillo w Lesie Wiedeńskim

Tobias Braun urodził się w Holzminden w Niemczech w 1960 roku i dorastał w Perchtoldsdorfie, niedaleko Wiednia. Swoją pierwszą gitarę zbudował samodzielnie w 1983 roku, a następnie w latach 1984-1992 ukończył cztery kursy u José Luisa Romanillosa. W 1989 roku uzyskał certyfikat mistrza rzemiosła w Wiedniu i pomógł w tłumaczeniu książki Romanillosa o Antoniu de Torresie na język niemiecki. Od 1998 roku pracuje w Gaaden w Lesie Wiedeńskim.

Santos, Ramírez i Rare Woods

Jego gitary wywodzą się z dorobku starych hiszpańskich mistrzów – przede wszystkim Santosa Hernándeza z 1924 roku, którego był studentem i na którym wykładał, orazManuela Ramíreza z 1912 roku. Wiele z nich ma mały tornavoz dla lepszej projekcji i przejrzystości, a on sam jest jednym z niewielu twórców od czasówGarcíi i Simplicio, którzy pracowali z drewnem satynowym. Jego gitara została opisana w magazynie Orfeo nr 17 w artykule „Gitara wiedeńska”.