2012 Marcelino López „1851 José Pernas” SP/IN
| Rok | 2012 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Palisander indyjski |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Hiszpania |
| Luthier | Marcelino López Nieto |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ta gitara Marcelino Lópeza Nieto z 2012 r. jest repliką gitary José Pernasa z 1851 r., wykonaną ze świerku i palisandru indyjskiego, wykonaną w Madrycie w Hiszpanii na podstawie oryginału z jego kolekcji – przechowywanego w jego prywatnej kolekcji aż do jego śmierci w 2018 r. i oferowanego za pośrednictwem Fundacji GSI.
Kopia dzieła José Pernasa z 1851 r
Oprócz tradycyjnych gitar w stylu „Torres”, Marcelino zbudował wiele historycznych instrumentów na bazie projektów sprzed Torresa – vihuele, gitary barokowe, lutnie barokowe i renesansowe, a także inne instrumenty, takie jak viole da gamba, harfy, klawesyny, klawikordy oraz skrzypce i altówki stylizowane na epokę. Ta gitara, wykonana w 2012 roku, jest pieczołowicie wykonaną kopią gitary José Pernasa z 1851 roku, należącej do bogatej kolekcji instrumentów historycznych Marcelino. Dzięki temu mógł on osobiście zapoznać się z oryginałem podczas budowy tej repliki.
José Pernas, urodzony w 1804 roku, był lutnikiem mieszkającym i pracującym w andaluzyjskiej Granadzie, gdzie rzekomo udzielał wczesnych rad młodemu Antoniowi de Torresowi . Pernas był wielce ceniony za swoją pracę za życia, a w 1851 roku (w tym samym roku, w którym powstał oryginał tej gitary) został odznaczony złotym medalem przez Sociedad Económica de Amigos del País.
Kolorowe detale i autentyczny dźwięk z epoki
Sam instrument jest niezwykle urokliwy – ma mniejszą, bardziej kompaktową obudowę z bardzo „płaskim” spodem i kolorowymi detalami (górne purflingi obejmują pół jodełkę flankowaną czterema warstwami zieleni, żółci, beżu i czerwieni, a rozeta ma wielobarwną mozaikę purflingów w kolorze zielonym, czerwonym, żółtym i fioletowym!). Choć mniejszy niż współczesna gitara „pełnowymiarowa”, jest bardzo wygodny i łatwy w grze, a jego głośność jest zaskakująco duża. Jakość dźwięku jest bardzo autentyczna, z „antycznym”, przedtorresowskim charakterem tonalnym, idealnym do zbliżenia się do brzmienia muzyki z początku i połowy XIX wieku, tworzonej przez takich kompozytorów jak Sor, Giuliani, Aguado, Legnani, Diabelli, Carulli i Coste, żeby wymienić tylko kilku!
Gitara jest w doskonałym stanie, bez uszkodzeń ani napraw, jedynie z niewielkimi śladami zużycia na wykończeniu. Jest gotowa na koncerty w każdych warunkach. To fantastyczny „instrument w stylu historycznym” wykonany przez jedną z najwytrwalszych i najbardziej doświadczonych hiszpańskich legend. W zestawie znajduje się niestandardowy, twardy futerał, idealnie dopasowany do wymiarów instrumentu. Instrument znajdował się w prywatnej kolekcji Marcelino Lópeza i został sprzedany dopiero po jego śmierci w 2018 roku.
Gitara fundacyjna GSI
Ta gitara została przekazana naszej organizacji charytatywnej non-profit, Fundacji GSI . Sprzedaż gitar za pośrednictwem Fundacji GSI służy bezpośredniemu wsparciu edukacji muzycznej w szkołach publicznych.
Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 3 – wywiad z Marcelino Lópezem Nieto · Orfeo nr 3 na naszym blogu · nasz wywiad z Marcelino z 2008 r.
Tło
Marcelino López Nieto (1931–2018): twórca gitar z Madrytu
Zmarły Marcelino López Nieto był jednym z najbardziej szanowanych hiszpańskich lutników XX wieku. Początkowo grał na gitarze – był uczniem Daniela Fortei, który sam uczył się u Tárregi – a jego zawodowe doświadczenie obejmowało stolarstwo, więc przejście do tworzenia gitar przyszło naturalnie, podobnie jak w przypadku wielu lutników w historii. Po śmierci Santosa Hernándeza w 1943 roku zaprzyjaźnił się z wdową po nim, Matilde Ruiz López, i mógł spędzać czas w warsztacie Santosa, zanim w 1949 roku, w wieku 18 lat, założył własny warsztat. Na początku lat 70. współpracował również z firmą Hernández y Aguado i na przestrzeni lat zbudował kilka modeli „Hernández y Aguado”.
Gitary o małym korpusie w tradycji Torresa
Choć Marcelino pochodził z Madrytu, nigdy nie pozostawał w cieniu większych, solidniejszych gitar ze szkoły Ramíreza. Zawsze preferował budowę w tradycyjnym stylu Antonia de Torresa i południowohiszpańskich lutników – z mniejszym korpusem bez podwójnych boków, głównie świerkowymi płytami wierzchnimi i wykończeniem polerowanym na kolor francuski. Oprócz gitar klasycznych i flamenco, budował również instrumenty historyczne, od vihueli, lutni i gitar barokowych i romantycznych po skrzypce, wiele z nich na podstawie oryginałów z jego własnej, bogatej kolekcji.

