2013 Edmund Blöchinger "Llobet" SP/CSAR

Edmund Blochinger, ugruntowany jako jeden z czołowych żyjących lutników, cieszy się obecnie ogromnym uznaniem na całym świecie. Początkowo budował swoje gitary w stylu Hausera i Torresa, a w ostatnich latach inspirował się gitarami Miguela Rodrigueza z początku lat 60. Pepe i Celin Romero byli wielkimi mistrzami tych instrumentów i obaj grają na gitarach Blochinger, które są jednymi z ich głównych instrumentów koncertowych. Ostatnio Celino Romero również koncertuje i nagrywa na cedrowym Blochingerze. Według Pepe, Blochinger jest obecnie „jednym z najwybitniejszych” lutników na świecie.

Ten instrument inspirowany jest gitarą Torres z 1859 roku, na której grał i którą cenił Miguel Llobet, a która obecnie znajduje się w Museu de la Musica w Barcelonie. Zamiast dosłownej kopii, Blochinger bezbłędnie połączył elementy historycznej gitary w swój własny projekt. Ma ona ogromny urok zarówno pod względem estetycznym, jak i brzmieniowym. Brzmienie jest ciepłe, z piękną, miękką poświatą, a jednocześnie bardzo przenikliwe i czyste. Pomimo nieco mniejszych rozmiarów pudła rezonansowego, gitara ma zaskakującą głośność i energię, co sprawia, że gra na niej to czysta przyjemność. Niedawno inny właściciel tego modelu porównał go do siebie – „to jak Porsche, małe i szybkie!”. Na scenie gitara oferuje ogromną moc i wyjątkowe bogactwo brzmienia. Posiada również jeden z najwygodniejszych kształtów gryfu (cały gryf i pięta wykonane są z jednego kawałka drewna), a wykończenie tylnej części gryfu jest tak wykonane, że lewa ręka gra bez wysiłku, bez uczucia „lepkości” dla lewego kciuka. Wszystkie materiały są najwyższej jakości i starannie dobrane. Ogólnie rzecz biorąc, jest to bardzo imponująca i piękna gitara zarówno dla poważnych muzyków, jak i kolekcjonerów.

Artykuł Orfeusza na temat Hausera III, Blochingera i Obera