2023 Edmund Blöchinger "Llobet" CD/CSAR

Ta gitara inspirowana jest gitarą Torres z 1859 roku, na której grał i którą cenił Miguel Llobet, a która obecnie znajduje się w Museu de la Musica w Barcelonie. Zamiast dosłownej kopii, Blochinger bezbłędnie połączył elementy historycznej gitary w swój własny projekt. Ma ona ogromny urok zarówno pod względem estetycznym, jak i brzmieniowym. Brzmienie jest ciepłe, z piękną, delikatną poświatą, ale jednocześnie bardzo przenikliwe i czyste. Posiada ogromną głośność i ogromną energię, która emanuje z nieco mniejszego korpusu, co sprawia, że gra na niej to absolutna przyjemność. Niedawno inny właściciel tego modelu powiedział: „to jak Porsche, małe i szybkie!”. Na scenie gitara ma ogromną moc i wyjątkowe bogactwo brzmienia. Szczególnie harmonicznie pełne wysokie tony nadają jej luźnego, ciepłego brzmienia i charakteru, które zazwyczaj można znaleźć tylko w starych gitarach, na których gra się od lat. Posiada również jeden z najwygodniejszych kształtów gryfu (cały gryf i pięta wykonane są z jednego kawałka drewna), a wykończenie tylnej części gryfu jest tak wykonane, że lewa ręka gra bez wysiłku, bez uczucia „lepkości” dla lewego kciuka. Jak we wszystkich gitarach Blochingera, materiały są najwyższej jakości, w tym zachwycający cedrowy top, idealnie cięty ćwiartkami z mnóstwem „aguas”, oraz czteroczęściowy tył z ciemnoczekoladowego palisandru CSA, oprawiony w piękną oprawę z klonu płomienistego. Podsumowując, to arcydzieło pod każdym względem.

Artykuł Orfeusza na temat Hausera III, Blochingera i Obera