2017 José L. Romanillos i syn „La Campanula Azul” SP/IN

Gitara klasyczna „La Campanula Azul” nr 872 z 2017 roku, wykonana z świerku i palisandru indyjskiego, została zbudowana w Gillingham w hrabstwie Dorset w Anglii przez Liama Romanillosa przy udziale jego ojca , José Romanillosa, pochodzącego z Hiszpanii. Gitara jest w stanie niemal idealnym, podpisana przez obu.

José Romanillos i jego syn Liam

Zmarły José Romanillos stał się jednym z najwybitniejszych lutników XX wieku. Jego instrumenty trafiły w ręce wielu czołowych muzyków, ale najbardziej znanym mistrzem tych gitar jest Julian Bream , który przez większość swojej kariery grał na nich niemal wyłącznie.

Etykieta na tej gitarze nosi podpis Joségo oraz jego syna Liama, który był wspólnikiem w firmie od 1991 roku (oba podpisy znajdują się również pod pokrywą). Po powrocie Joségo do rodzinnej Hiszpanii w połowie lat 90., Liam przejął lwią część prac w Anglii, choć José często brał udział w niektórych pracach konstrukcyjnych i dostarczał Liamowi materiały.

Dźwięk

Ten instrument ma wszystkie cechy wyjątkowej gitary: słodkie i liryczne brzmienie z doskonałą separacją. Jego głośność jest znakomita, a jednocześnie niemal „bezgłośny” – dźwięk strun i paznokci jest pochłaniany, a nie wzmacniany, dzięki czemu same nuty brzmią bez zakłóceń.

Inkrustacje, łuki mauretańskie i korpus typu „Torres”

Detale tej gitary są zachwycające, szczególnie w bloku strunowym, główce i rozecie, które zdobią misterne inkrustacje, w tym słynny kształt „łuku mauretańskiego” na główce i mozaika rozety. Czteroczęściowa płyta tylna również ukazuje bardzo delikatne, supercienkie purflingi między elementami zewnętrznymi, co jest subtelne, ale urocze. Instrument jest nieco mniejszy, bardzo przypominając klasyczny styl „ Torres ”, którego Romanillos jest prawdopodobnie najwybitniejszym przedstawicielem.

Stan

Stan niemal idealny, z minimalnymi śladami zużycia na wykończeniu. Gitara jest zamontowana w futerale Visesnut „Active Series” . Podsumowując, jest to niezwykły i zapierający dech w piersiach instrument.

Artykuł Orfeusza o José Romanillosie

José Luis Romanillos: Z Madrytu do Semley

José Luis Romanillos Vega (1932–2022) urodził się w Madrycie i w wieku trzynastu lat został oddelegowany do madryckiej firmy stolarskiej. W 1956 roku przeprowadził się do Anglii, aby pracować w szpitalu w Epsom, a kilka miesięcy później w szpitalu w Londynie. Pięć lat później stworzył w Londynie swoją pierwszą hiszpańską gitarę. W 1970 roku, zachęcony przez angielskiego gitarzystę Juliana Breama , założył warsztat lutniczy w wiosce Semley w Wiltshire. To właśnie tam zbudował legendarną gitarę z 1973 roku, na której Bream koncertował i nagrywał przez wiele lat.

„Stradivarius gitary”

Gitary Romanillos zyskały uznanie gitarzystów na całym świecie, takich jak Carlos Bonell, Gilbert Biberian i Antigoni Goni, a także wielu innych. Brytyjski „Daily Mail” nazwał go „Stradivariusem gitary”, a włoski magazyn „Sei Corde” „najważniejszym żyjącym twórcą instrumentów strunowych”.

Autor i nauczyciel

W 1995 roku zrezygnował z pełnoetatowego budowania gitar i przeniósł się do Guijosa w Hiszpanii – wiejskiego regionu przyłączonego do Sigüenzy, w północnej części prowincji Guadalajara. Opublikował kilka ważnych książek, w tym biografię i studium Antonia de Torresa oraz słownik hiszpańskich lutników i lutników zatytułowany „Vihuela de Mano i gitara hiszpańska”. Był również znanym i niestrudzonym organizatorem kursów i wykładów na temat hiszpańskiego lutnictwa w wielu krajach. José Luis Romanillos zmarł w Sigüenzie 12 lutego 2022 roku.